Van Volxem site, waar Rosas danst

In de voormalige Drukkerij van de Fiscale Zegels, verscholen in de Masui-wijk, bruisen in MaZui creativiteit en innovatie als nergens anders in Brussel. Sinds 2023 heeft Zinneke hier haar thuis gevonden en biedt het een inspirerende plek voor kunstenaars en verenigingen.Het MaZuigebouw werd in 2018 volledig vernieuwd door Ouest architecten en Rotor, met respect voor circulaire economie en duurzaamheid. Multifunctionele ateliers, een metaalwerkplaats en een recyclagecentrum van 800 m² laten zien hoe innovatie en creativiteit hand in hand gaan. De renovatie werd bekroond met de prijs ‘Coup de cœur du Jury’ op de Trophées Bâtiments Circulaires 2023.Sinds haar oprichting zet de vzw Zinneke zich actief in voor culturele diversiteit en artistieke expressie in Brussel. Als platform voor samenwerking brengt ze professionele kunstenaars, buurtbewoners en verenigingen samen, en stimuleert ze vernieuwende projecten die de stad verrijken. MaZui is daarmee niet alleen het zenuwcentrum van de Zinneke Parade, maar ook een symbool van de creatieve en inclusieve geest die Brussel zo uniek maakt. De Zinneke Parade trekt op zaterdag 30 mei door het centrum van Brussel.Tijdens de rondleiding ontdek je de geschiedenis van het gebouw, de Zinneke Parade en voel je de creatieve energie die hier dagelijks bruist. Het is een unieke kans om kunst, gemeenschap en duurzaamheid van dichtbij te beleven.

Zin in No(o)rd is het resultaat van een ingrijpende renovatie van WTC I en WTC II, iconen van de Brusselse Noordwijk. In de jaren zestig werd hier, onder leiding van Paul Vanden Boeynants, het Manhattanplan ontwikkeld. Een modern kantoordistrict zag het licht met brede lanen die de auto's uitnodigde tot in het centrum van de stad. De hoge, onpersoonlijke torens stonden letterlijk boven het sociale netwerk en stedelijke weefsel en zouden met elkaar verbonden worden door loopbruggen. Het oorspronkelijke plan werd maar gedeeltelijk uitgevoerd en de nieuwe Noordwijk werd een plek die nooit echt tot leven kwam.Vandaag waait hier een nieuwe wind tussen de glazen torens: van gesloten donkere gebouwen naar meer openheid, gemengde functies en aandacht voor leefkwaliteit. Zin in No(o)rd verankert die transformatie in één krachtig architecturaal gebaar en werd hiervoor beloond door in 2025 uitgeroepen te worden tot World's Best Tall Building. Ook kreeg het project een plek op de longlist van de prestigieuze EUmies awards en op de shortlist van Brussels Architecture Prize.Het Belpairegebouw: duurzame reconversie als uitgangspuntCentraal in het project staat het Belpairegebouw waar een 20-tal administraties van de Vlaamse overheid onderdak vinden. De ingrijpende renovatie werd bedacht en uitgevoerd door de architecten van 51N4E in samenwerking met l’AUC, Jaspers-Eyers Architects en landschapsarchitecten Plant en Houtgoed. Er werd niet vertrokken niet van tabula rasa, maar van de bestaande structuur en materialen, die waar mogelijk werd behouden of een nieuw leven kreeg. Die keuze vormt de kern van de duurzame ambitie: minder sloop, minder materiaalverbruik en een sterke focus op flexibiliteit, energie-efficiëntie en aanpasbaarheid in de tijd. Tijdens het bezoek krijg je inzicht in hoe een verouderd kantoorgebouw werd omgevormd tot een hedendaagse werkomgeving.De rondleiding eindigt zowaar op een park hoog boven de stad, op het groene dak op de 29e verdieping, na ook nog een bezoek aan hotel The Standard die het gebouw deelt met de Vlaamse overheid.

At the beginning of the 20th century, the vast Tour & Taxis site was a bustling logistics hub: international goods arrived here by rail, ship, and truck. The impressive Gare Maritime served as a transshipment hall where tons of goods were processed daily, while the stately Royal Warehouse served as a storage facility for valuable and controlled goods. The site was a world unto itself, with customs services, rail lines, workshops, and offices that formed the economic heart of Brussels.Today, Tour & Taxis demonstrates how heritage and urban development can reinforce each other. The former industrial zone has been transformed into an urban district where historic buildings have been carefully renovated and given a new purpose. The Gare Maritime has now become a lively covered street full of restaurants, cafés, and shops, where major events are regularly held. The Royal Warehouse has been transformed into an elegant location for offices, design shops, and cultural activities. In addition, the charming Hôtel de la Poste, the recently built Park Lane apartments, and the green Gare Maritime Park together form a dynamic whole that shows how a former industrial zone can become a future-oriented urban space.During a guided tour, you will embark on a fascinating journey through time and space. You will discover how the enormous halls of the Gare Maritime functioned when train carriages still rolled in and out, how the Royal Warehouse was used for customs clearance, and where the staff worked, lived, and took their breaks. You will explore the refined architectural details of the Hôtel de la Poste and gain insight into recent and future projects that are transforming Tour & Taxis into an example of sustainable urban development. Through the stories, anecdotes, and hidden places that the guide shares with you, you will experience the site in a way that you would never be able to discover on your own. After such a visit, you will not only see this iconic site with new eyes, but also the way in which cities evolve without denying their past.

Welcome to MIX, the place where the iconic La Royale Belge building has been given a new lease of life. The cross-shaped Corten steel building appears to float on the water and combines architectural beauty with perfect integration into the landscape. The thorough renovation by leading architects Bovenbouw, Caruso St John, and DDS+ was awarded the European Heritage Award / Europa Nostra Award and an honorable mention at the Brussels Architecture Prize. The building has since become a real hotspot.Today, MIX is more than just a building: it is a destination. From a four-star hotel and studios to a spacious wellness center with swimming pools, co-working spaces, three restaurants, and versatile event spaces—you will find everything under one roof here. It is the place where work, relaxation, and gastronomy come together and where every corner invites you to explore.Thanks to the interior design by L’Atelier Lionel Jadot and an international team of designers, the building has been given a fresh, creative look. It is a place that attracts people from all corners of the world to Bosvoorde and is a must-see for anyone who loves design, atmosphere, and innovation in a green setting.

Wie vandaag het terrein van Lioncity betreedt, komt terecht op een plek die verleden, heden en toekomst zichtbaar in zich draagt. De site, ooit eigendom van Delhaize, huisvestte er onder andere de bottelarij en stookte sterke dranken, en speelde zo een grote rol in de ontwikkeling van het bedrijf tot de supermarkt zoals we die vandaag kennen. Strategisch gelegen dicht bij de spoorlijn en het kanaal, maakte de site deel uit van het industriële netwerk dat Molenbeek sinds de 19e eeuw mee vormgaf. Magazijnen, logistieke gebouwen en robuuste constructies getuigen van een architectuur die volledig in dienst stond van efficiëntie, productie en distributie.Tijdelijkheid als strategieVandaag is de site van Lioncity tijdelijk in gebruik onder leiding van Entrakt, dat het industriële erfgoed opent voor culturele, sociale en economische initiatieven. In de voormalige hallen kregen projecten als Volta, Groot Eiland, een parkourhal, een tweedehandswinkel en een café hun plek. Tegelijk bevindt zich op de site het Delhaize Museum, dat bezoekers inzicht geeft in de geschiedenis van de supermarktketen en haar productieactiviteiten. De huidige invulling respecteert de robuuste industriële architectuur, waardoor het verleden zichtbaar blijft terwijl nieuwe functies het terrein opnieuw tot leven brengen.Tegelijk kijkt Lion City vooruit. Op langere termijn zullen hier woningen en kleinschalige industrie worden ontwikkeld; de vergunningsaanvragen voor deze transformatie zijn lopende. De huidige fase fungeert als een overgangsperiode waarin het terrein getest wordt als onderdeel van het stedelijke leven. Tijdens dit bezoek zien je hoe de architectuur van de voormalige Delhaize-site niet alleen het industriële verleden van Molenbeek weerspiegelt, maar ook een kader biedt voor toekomstige stedelijke ontwikkeling.

Aujourd'hui, lorsque l'on pénètre dans l'enceinte de Lioncity, on se retrouve dans un lieu qui incarne à la fois le passé, le présent et l'avenir. Le site, qui appartenait autrefois à Delhaize, abritait entre autres l'usine d'embouteillage et distillait des spiritueux, jouant ainsi un rôle important dans le développement de l'entreprise jusqu'à devenir le supermarché que nous connaissons aujourd'hui. Stratégiquement situé à proximité de la voie ferrée et du canal, le site faisait partie du réseau industriel qui a façonné Molenbeek depuis le XIXe siècle. Les entrepôts, les bâtiments logistiques et les constructions robustes témoignent d'une architecture entièrement au service de l'efficacité, de la production et de la distribution.La temporalité comme stratégieAujourd'hui, Lioncity est temporairement occupée sous la direction d'Entrakt, qui ouvre le patrimoine industriel à des initiatives culturelles, sociales et économiques. Les anciens halls ont accueilli des projets tels que Volta, Groot Eiland, une salle de parkour, un magasin d'occasion et un café. Le site abrite également le musée Delhaize, qui permet aux visiteurs de découvrir l'histoire de la chaîne de supermarchés et ses activités de production. L'aménagement actuel respecte la robuste architecture industrielle, permettant ainsi au passé de rester visible tandis que de nouvelles fonctions redonnent vie au site.Dans le même temps, Lioncity se tourne vers l'avenir. À plus long terme, des logements et des petites industries seront développés ici ; les demandes de permis pour cette transformation sont en cours. La phase actuelle sert de période de transition pendant laquelle le site est testé dans le cadre de la vie urbaine. Au cours de cette visite, vous verrez comment l'architecture de l'ancien site Delhaize reflète non seulement le passé industriel de Molenbeek, mais offre également un cadre pour le développement urbain futur.

Wie vandaag het terrein van Lioncity betreedt, komt terecht op een plek die verleden, heden en toekomst zichtbaar in zich draagt. De site, ooit eigendom van Delhaize, huisvestte er onder andere de bottelarij en stookte sterke dranken, en speelde zo een grote rol in de ontwikkeling van het bedrijf tot de supermarkt zoals we die vandaag kennen. Strategisch gelegen dicht bij de spoorlijn en het kanaal, maakte de site deel uit van het industriële netwerk dat Molenbeek sinds de 19e eeuw mee vormgaf. Magazijnen, logistieke gebouwen en robuuste constructies getuigen van een architectuur die volledig in dienst stond van efficiëntie, productie en distributie.Tijdelijkheid als strategieVandaag is de site van Lioncity tijdelijk in gebruik onder leiding van Entrakt, dat het industriële erfgoed opent voor culturele, sociale en economische initiatieven. In de voormalige hallen kregen projecten als Volta, Groot Eiland, een parkourhal, een tweedehandswinkel en een café hun plek. Tegelijk bevindt zich op de site het Delhaize Museum, dat bezoekers inzicht geeft in de geschiedenis van de supermarktketen en haar productieactiviteiten. De huidige invulling respecteert de robuuste industriële architectuur, waardoor het verleden zichtbaar blijft terwijl nieuwe functies het terrein opnieuw tot leven brengen.Tegelijk kijkt Lion City vooruit. Op langere termijn zullen hier woningen en kleinschalige industrie worden ontwikkeld; de vergunningsaanvragen voor deze transformatie zijn lopende. De huidige fase fungeert als een overgangsperiode waarin het terrein getest wordt als onderdeel van het stedelijke leven. Tijdens dit bezoek zien je hoe de architectuur van de voormalige Delhaize-site niet alleen het industriële verleden van Molenbeek weerspiegelt, maar ook een kader biedt voor toekomstige stedelijke ontwikkeling.

De voormalige hoofdzetel van het Belgische glasbedrijf Glaverbel (1967) is een schoolvoorbeeld van modernistische kantoorarchitectuur. De Terhulpsesteenweg werd niet toevallig gekozen als locatie: de groene, parkachtige omgeving en het prestigieuze karakter van de wijk sloten naadloos aan bij het imago van het innovatieve glasbedrijf. De architecten kozen bewust voor een plek waar natuur en architectuur in dialoog konden treden – het gebouw lijkt als het ware te zweven tussen de bomen, met grote glaspartijen die het landschap naar binnen trekken. De perfecte cirkelvorm maakt het gebouw even indrukwekkend als eigenzinnig: misschien niet het meest praktische ontwerp, maar zonder twijfel een dat tot de verbeelding spreekt en zijn tijd ver vooruit was.Tegenover Glaverbel ligt het CBR-gebouw (1967–1970), ooit de hoofdzetel van de grootste Belgische betonfirma. De gevel bestaat – hoe kan het ook anders – volledig uit bruut beton, met opvallende oranje vensters, geleverd door Glaverbel. De architecten wilden hiermee de mogelijkheden en esthetiek van beton tonen. Vandaag heeft het CBR-gebouw een tweede leven als co-workingruimte, waar nieuwe vormen van samenwerking en creativiteit een plaats krijgen binnen dit modernistische erfgoed.Tijdens deze exclusieve interieurbezoeken krijg je een unieke kans om binnen te kijken in twee gebouwen die doorgaans gesloten blijven voor het publiek. Een gids neemt je mee achter de gevels en vertelt het verhaal van deze iconische sites: van hun architecturale en materiële waarde tot hun evolutie doorheen de tijd, en hoe ze vandaag een nieuwe betekenis krijgen in een veranderende stedelijke context.

Toen Jean-Baptiste Dewin begin jaren dertig het ontwerp voor het gemeentehuis van Vorst tekende, bevond hij zich op het hoogtepunt van zijn carrière. Het resultaat is een schitterend art-decogebouw waarin modernistische details subtiel zijn verweven. Dit architecturale juweel, in de gemeente waar Dewin zelf woonde, is een van de meest bijzondere gemeentehuizen van Brussel.Na een grondige renovatie van tien jaar schittert het gebouw opnieuw in zijn oorspronkelijke glorie. De warme kleuren, het zorgvuldig gerestaureerde meubilair van De Coene en het vakmanschap dat uit elke ruimte spreekt, brengen de sfeer van weleer opnieuw tot leven. Het gemeentehuis vervult nog steeds zijn oorspronkelijke functie als dienstencentrum voor de inwoners van Vorst.Tijdens een bezoek aan dit opmerkelijke gebouw ontvouwt zich Dewins herkenbare vormentaal, vol verfijnde verwijzingen naar natuur en lokale identiteit. Voor het ontwerp liet hij zich inspireren door het bosrijke karakter van Vorst, de gemeente die begin 20e eeuw een sterke bevolkingsgroei kende. Binnen word je meteen gegrepen door de monumentale trap waar Roodkapje je verwelkomt, door de deurklinken van de trouwzaal met speelse eikelmotieven en door het glas-in-lood met taferelen van arbeiders—een ode aan het industriële verleden van de gemeente. Het geheel vormt een betoverende ontdekkingstocht die alleen maar uitnodigt tot meer. Een rondleiding door het gemeentehuis van Vorst wordt zo een ervaring die je niet wilt missen.

Het museum en de tuinen van David en Alice van Buuren vormen een zeldzaam bewaard totaalwerk waarin kunst, architectuur en verfijnde levenskunst samenkomen. De woning, gebouwd in 1928 in de stijl van de Amsterdamse School, werd ingericht zonder enige financiële beperking: het echtpaar selecteerde persoonlijk toonaangevende Belgische, Franse en Nederlandse ontwerpers om een verfijnd art-deco-interieur te creëren dat tot op vandaag in zijn originele staat is bewaard. De Van Buurens ontvingen hier een exclusieve gastenkring van kunstenaars, politici en internationale persoonlijkheden, wat het huis een bijna mythische allure geeft.Binnen heerst nog steeds de intimiteit van hun privéwereld. Elk meubel, tapijt, kunstwerk en glasraam werd met uitzonderlijke zorg gekozen door een koppel dat een feilloze neus had voor kunst en design. David van Buuren was zowel goede vriend als mecenas van Gustave Van de Woestijne en bezat maar liefst 31 schilderijen van hem. De kunstverzameling omvat daarnaast werken van onder meer Hercule Seghers, Georges Minne, James Ensor en Rik Wouters, en behoort tot de meest opmerkelijke privécollecties van België.De omliggende tuinen weerspiegelen diezelfde verfijning. Ze werden op aansturen van Alice van Buuren ontworpen door de twee grootste Belgische landschapsarchitecten van hun tijd: Jules Buyssens en René Pechère. Een recente restauratie werd bekroond met de European Heritage Award / Europa Nostra Award en geldt als een schoolvoorbeeld van respectvolle erfgoedzorg. Tijdens de rondleiding ontdek je zowel het museumhuis als de tuinen precies zoals de Van Buurens ze bedoeld hadden: uniek, elegant en doordrenkt van kunstzinnige visie.