Wie vandaag het terrein van Lioncity betreedt, komt terecht op een plek die verleden, heden en toekomst zichtbaar in zich draagt. De site, ooit eigendom van Delhaize, huisvestte er onder andere de bottelarij en stookte sterke dranken, en speelde zo een grote rol in de ontwikkeling van het bedrijf tot de supermarkt zoals we die vandaag kennen. Strategisch gelegen dicht bij de spoorlijn en het kanaal, maakte de site deel uit van het industriële netwerk dat Molenbeek sinds de 19e eeuw mee vormgaf. Magazijnen, logistieke gebouwen en robuuste constructies getuigen van een architectuur die volledig in dienst stond van efficiëntie, productie en distributie.Tijdelijkheid als strategieVandaag is de site van Lioncity tijdelijk in gebruik onder leiding van Entrakt, dat het industriële erfgoed opent voor culturele, sociale en economische initiatieven. In de voormalige hallen vonden onderdak projecten als Volta, Groot Eiland, een parkourhal, een tweedehandswinkel en een café. Tegelijk bevindt zich op de site het Delhaize Museum, dat bezoekers inzicht geeft in de geschiedenis van de supermarktketen en haar productieactiviteiten. De huidige invulling respecteert de robuuste industriële architectuur, waardoor het verleden zichtbaar blijft terwijl nieuwe functies het terrein opnieuw tot leven brengen.Tegelijk kijkt Lion City vooruit. Op langere termijn zullen hier woningen en kleinschalige industrie worden ontwikkeld; de vergunningsaanvragen voor deze transformatie zijn lopende. De huidige fase fungeert als een overgangsperiode waarin het terrein getest wordt als onderdeel van het stedelijke leven. Tijdens dit bezoek zien je hoe de architectuur van de voormalige Delhaize-site niet alleen het industriële verleden van Molenbeek weerspiegelt, maar ook een kader biedt voor toekomstige stedelijke ontwikkeling.

De Louis Bertrandlaan in Schaarbeek is een verborgen parel voor liefhebbers van art nouveau. Het dorp dat vooral bekend stond voor haar ezels en kriekenbomen ontpopt zich rond de eeuwwisseling tot stad. Vanaf de Sint-Servaaskerk tot aan het Josaphatpark ontvouwt zich een reeks van bijzondere gebouwen, vaak het resultaat van architectuurwedstrijden. Wat in de 19de eeuw als modern werd beschouwd, biedt vandaag een rijk overzicht van de stijl: vloeiende lijnen, elegante materialen en een verfijnd spel van licht en ruimte. Bekende architecten zoals Victor Horta, Franz Hemelsoet, Gustave Strauven en Henri Jacobs lieten hier hun stempel na en transformeerden de laan tot een openluchtgalerij van creatieve architectuur.Paleizen voor onderwijs en privélevenHenri Jacobs realiseerde in deze wijk een indrukwekkend art nouveau-scholencomplex dat eerder op een paleis dan op een school lijkt. Victor Horta ontwierp in Schaarbeek een van zijn eerste privéwoningen, Huis Autrique, waarin hij voor het eerst licht, ruimte en ornament subtiel combineerde. Elk gebouw vertelt het verhaal van een tijdperk waarin architecten experimenteerden met materialen, vormen en nieuwe woonconcepten. Onderweg ontdek je ook andere gevels die de veelzijdigheid van art nouveau tonen, van sierlijke gietijzeren balkons tot kleurrijke mozaïeken en originele deur- en raamomlijstingen.De omgeving van de Louis Bertrandlaan is niet alleen architecturaal bijzonder, maar ook stedenbouwkundig doordacht. Stedenbouwkundige Victor Besme en landschapsarchitect Edmond Gallopin ontwikkelden het nabijgelegen Josaphatpark om investeerders en bewoners aan te trekken, en creëerden zo een harmonieuze verbinding tussen stedelijke bebouwing en groen. Tijdens deze wandeling door Schaarbeek ervaar je hoe art nouveau zich nestelde in een modern stadsontwerp, en hoe architectuur, landschap en sociale ambities samenkomen in een wijk die tot vandaag een van de mooiste voorbeelden van Brusselse art nouveau blijft.

Terrain d’expérimentation de nouveaux matériaux et de procédés de production, le mobilier pour enfants a marqué l’histoire du design du 20e siècle. Il incarne les ambitions, les mutations sociales et les avancées technologiques de son époque. Progressivement reconnu comme une personne à part entière, l’enfant cesse d’être perçu comme un « petit adulte » et conquiert une place spécifique dans la maison, la société et le marché.Explorateur du monde, l’enfant apprend, joue et s’exprime à travers les objets qui peuplent son quotidien. Après la Seconde Guerre mondiale, l’aménagement des foyers évolue : chambres d’enfants et salles de jeux apparaissent, offrant aux plus jeunes des espaces propices à la créativité et à l’imaginaire. Le mobilier devient alors un outil d’apprentissage autant qu’un support d’émancipation.Les designers trouvent dans le mobilier d’enfance un terrain privilégié pour expérimenter. Dans les années 1960, l’essor des polymères ouvre la voie à des formes inédites et libérées des contraintes traditionnelles. Ces matériaux permettent d’inventer des meubles légers, sans angles, ergonomiques et ludiques. De nombreux·ses créateur·rice·s s’emparent de ce champ : Jean Prouvé, Alvar et Aino Aalto, Hans Wegner, Charles et Ray Eames, Nanna Ditzel, Bruno Munari, Javier Mariscal ou plus récemment Stéphanie Marin, chacun·e proposant une vision de l’enfance comme terrain d’expérimentation et de liberté.Laboratoire de l'imaginationDans cette nouvelle collaboration, le Design Museum Brussels enrichit le récit initié par le Centre Pompidou en mettant en lumière la contribution belge. À travers des pièces de ses collections, le musée souligne la vitalité du design en Belgique, en résonance avec les grands récits internationaux. Il révèle une approche attentive aux besoins des enfants, intégrant très tôt les enjeux écologiques et pédagogiques. Des chambres d’enfants dessinées par Sylvie Feron dans les années 1930 à Jules Wabbes, jusqu’aux initiatives actuelles du duo ecoBirdy avec la chaise Charlie en plastique recyclé, les designers belges introduisent aussi la singularité enfantine dans l’espace domestique. Ainsi, le design en Belgique témoigne d’une créativité où l’innovation formelle se conjugue avec une réflexion sur la société et l’environnement.Aujourd’hui, à l’heure des nouveaux défis environnementaux, sociaux et technologiques, le mobilier pour enfants continue de refléter son époque. Impression 3D, open source, matériaux recyclés ou fabrication locale annoncent une nouvelle génération de meubles créatifs, responsables et accessibles.Cet univers demeure un formidable laboratoire où se conjuguent imagination, apprentissage et innovation, rappelant que le design, à hauteur d’enfant, éclaire aussi notre avenir commun.Cette exposition temporaire, organisée en collaboration avec le Centre Pompidou, sera ouverte au public du 1er avril au 20 septembre 2026.

Proximus celebrates 30 years of art with the anniversary exhibition "Conversation Poem" at the iconic Hôtel des Douanes at Tour & Taxis.Thirty years ago, Proximus started a contemporary art collection based on one clear vision: artists help us see the world differently. They inspire us. They make change visible. They challenge us to look at things with an open mind. Today, the collection includes more than 400 works by Belgian and international artists.Art that sets dialogue in motionTo mark the 30th anniversary of the Proximus Art Collection, a selection of 150 works has been brought together in Conversation Poem. The exhibition explores how art can stimulate genuine dialogue. Between people. Between ideas. Between art and the public.The exhibition shows how opposites such as white and black, active and receptive, culture and nature interact and complement each other. Not to erase each other, but to create something new. In this way, they keep each other in motion and in balance. Like two halves that together form a whole, dynamic, peaceful, and harmonious.

La Nouvelle Maison à Tervuren est l'une des créations les plus personnelles et raffinées d'Henry van de Velde, architecte de renommée internationale qui a débuté comme peintre avant de devenir une figure influente du design et de l'architecture moderniste. La maison, dans laquelle il a lui-même vécu avec sa famille à partir de 1929, a récemment été restaurée avec un soin exceptionnel sous la direction de Guido Stegen. Les couleurs d'origine, le jeu subtil des lignes et les détails minutieux ont été remis en valeur, de sorte que le bâtiment rayonne aujourd'hui à nouveau comme Van de Velde l'avait prévu à l'origine.La vision de Van de Velde était unique : il recherchait une synthèse entre l'art, l'artisanat et la fonctionnalité, et rompait délibérément avec l'ornementation excessive. La Nouvelle Maison reflète cette évolution dans un langage formel moderniste à la fois puissant et raffiné. Les angles arrondis, les masses soigneusement composées et le dialogue entre espaces ouverts et fermés témoignent de sa maîtrise et de son interprétation personnelle du modernisme.Une visite à La Nouvelle Maison est une occasion rare de découvrir ce chef-d'œuvre de l'intérieur. La maison reste un domaine privé discret et exceptionnel, et ne peut être visitée qu'avec Korei Guided Tours. Au cours de la visite, vous découvrirez comment l'un des plus grands designers du XXe siècle a traduit ses idéaux en architecture, dans une maison qui reste toujours aussi intemporelle et inspirante.

La Nouvelle Maison in Tervuren is een van de meest persoonlijke en verfijnde creaties van Henry van de Velde – een internationaal vermaard architect die eigenlijk als kunstschilder begon, en uitgroeide tot een invloedrijke figuur in design en modernistische architectuur. Het huis, waarin hij vanaf 1929 zelf met zijn gezin woonde, werd recent met uitzonderlijke zorg gerestaureerd onder leiding van Guido Stegen. De originele kleuren, het subtiele lijnenspel en de minutieuze detaillering werden opnieuw tot leven gewekt, zodat het gebouw vandaag opnieuw straalt zoals Van de Velde het ooit bedoelde.Van de Velde’s visie was uniek: hij zocht naar een synthese van kunst, ambacht en functionaliteit, en brak bewust met overdadige ornamentiek. La Nouvelle Maison weerspiegelt die evolutie in een modernistische vormentaal die tegelijk krachtig en verfijnd is. De afgeronde hoeken, de zorgvuldig gecomponeerde massa’s en de dialoog tussen open en gesloten ruimtes tonen zijn meesterschap en zijn persoonlijke interpretatie van het modernisme.Een bezoek aan La Nouvelle Maison is een zeldzame kans om dit meesterwerk van binnen te ervaren. Het huis blijft een discreet en bijzonder privédomein, en kan uitsluitend met Korei Guided Tours worden bezocht. Tijdens de tour ontdek je hoe een van de grootste ontwerpers van de 20e eeuw zijn idealen in architectuur vertaalde, in een woning die nog altijd even tijdloos en inspirerend is.

Pal onder het Koningsplein ligt een verborgen wereld die ooit deel uitmaakte van een van de meest indrukwekkende paleizen van Europa. Op de heuvel van de Coudenberg stond vanaf de 12de eeuw een burcht die werd uitgebreid door opeenvolgende Bourgondische en Habsburgse heersers tot een prestigieus hof. Het paleis op de Coudenberg groeide uit tot een residentie die kon wedijveren met Versailles. Na de allesverwoestende brand van 1731 werd het puin later geëffend om plaats te maken voor de huidige Koningswijk, maar ondergronds bleven delen van het paleis opmerkelijk intact.Beroemde bewonersTijdens de rondleiding daal je af in dit archeologische netwerk van gangen en vertrekken en stap je daar waar Filips de Goede zijn hof hield, Keizer Karel V zijn Europese bestuur organiseerde en aartshertogen Albrecht en Isabella hun briljante renaissancehof uitbouwden. Je wandelt op de overblijfselen van de middeleeuwse Isabellastraat en bezoekt de kelders van de Aula Magna.De ondergrondse site van de Coudenberg biedt een uitzonderlijke kans om de verborgen lagen van de stad te ontdekken. Op enkele meters onder het dagelijkse stadsverkeer ontvouwt zich een fascinerende tijdcapsule die de politieke, culturele en stedelijke geschiedenis van Brussel tastbaar maakt. Een onverwachte en meeslepende ervaring midden in de hoofdstad.Wie met plezier De Bourgondiërs van Bart van Loo las of luisterde, zal hier in de voetsporen kunnen treden van verschillende illustere figuren die hij ten tonele voerde.

In Le Logis en Floréal ervaar je een woonomgeving die al meer dan een eeuw tot de verbeelding spreekt: kronkelende lanen, weelderige voortuinen en een rijke vegetatie met honderden Japanse kersenbomen die elk voorjaar een zachtroze bloesemnevel vormen rondom de huizen. Deze tuinwijken in Watermaal‑Bosvoorde ontstonden op vraag van twee huurderscoöperaties vanaf 1921–1922 en zijn ontworpen door architect Jean‑Jules Eggericx in samenwerking met stedenbouwkundige Louis Van der Swaelmen, binnen het tuinstad‑idee dat aan het begin van de 20ste eeuw vanuit Engeland naar België kwam. In tegenstelling tot de meer rigide stadsraster, lijkt hier alles organisch gegroeid: glooiend terrein, variatie in geometrie en zichtlijnen, en een vloeiende symbiose van bebouwing en natuur.Zinniaplein en BosuilstraatAl wandelend door deze wijk merk je meteen dat Le Logis en Floréal twee afzonderlijke coöperaties vormen, elk met een eigen karakter maar deel van één groot geheel. In Floréal varieert het reliëf sterk, wat tot een schilderachtige afwisseling in uitzicht en perspectief leidt, terwijl Le Logis meer structuur en hiërarchie in de straatindeling toont. Details zoals verschillende kleuren schrijnwerk—groen voor Le Logis en geel voor Floréal—maken subtiel het onderscheid tussen de buurten zichtbaar. Daarnaast wijzen ook de straatnamen op het verschil: inwoners van de ene wijk wonen in straten die verwijzen naar vogels, terwijl in de andere wijk referenties worden gemaakt naar bloemen.Vandaag zijn Le Logis en Floréal beschermd erfgoed en vormen zij een van de grootste en best bewaarde tuinwijken van Europa, met ongeveer 1.500 woningen op een site van circa 80 hectare. De architectuur reflecteert een klassieke eengezinswoning met hellende daken en rijk gevulde gevels, waarin Eggericx streefde naar variatie binnen een homogeen geheel. Tegelijk is er een levendig gemeenschapsleven: sinds 2001 opereren de coöperaties nog steeds volgens coöperatieve waarden, met bewonersparticipatie in beheer en onderhoud van hun omgeving. Tijdens een begeleide wandeling ontdek je hoe de combinatie van stedenbouwkundige visie, architectonische zorg en groene inrichting Le Logis‑Floréal tot een tijdloos model maakt voor menselijk woonontwerp in de stad.