Het Warandepark is het oudste park van Brussel en het eerste publieke park van de stad, waar de Brusselaars vanaf de 18de eeuw vrij konden wandelen en recreëren. Oorspronkelijk was het een jachtgebied van de hertogen en de adel, compleet met wijngaarden, visvijvers, een labyrint, een veld voor toernooien en een kaatsbaan. Later werden er ook waterspelen toegevoegd. Het park illustreert zo de overgang van een besloten vorstelijk domein naar een groene, publieke ruimte waar stedelingen konden genieten van rust, natuur en frisse lucht in het hart van de stad.Een decor voor macht en ontspanningNa de brand van het paleis op de Coudenberg in 1731 werd het gebied heringericht tot een symmetrisch park, geïnspireerd op de Franse tuinaanleg. Brede lanen, lange zichtassen en zorgvuldig geplaatste beelden maakten van het Warandepark een elegante promenade voor de Brusselse elite. Het park werd een plek om te wandelen, te zien en gezien te worden, en vormde tegelijk een groene schakel tussen het paleis, de stad en de opkomende burgerlijke wijken. Daarnaast is het Warandepark omgeven door het gezag met aan de ene kant het Koninklijk Paleis, de werkplek van Koning Filip, en daar lijnrecht tegenover het Federaal Parlement. Hierdoor ligt het park letterlijk tussen de zetels van vorst en staat.Deze groene long in de stad is ook altijd een centrum van cultuur en vermaak geweest. In het Koninklijk Parktheater konden bezoekers kindervoorstellingen, circusacts, variététheater, komische opera’s en operettes bijwonen. De Vauxhall bood ruimte voor dans, drank en amusement, en de kiosk huisvestte zomerbals en openluchtconcerten. Tijdens deze rondleiding ontdek je hoe het park eeuwenlang een ontmoetingsplek is geweest waar macht, cultuur en plezier samenkomen.

Few Brussels areas have undergone such a radical transformation in recent decades as the Leopold neighbourhood. What was built in the 19th century as an elegant residential area for aristocrats and wealthy citizens grew after World War II to become the political heart of Europe. Today, the presence of the European institutions largely determines the appearance, character, and rhythm of this district.Little remains of the original Leopold district, apart from the chequerboard street plan. Since the signing of the Treaty of Rome in 1957 and the establishment of the European Economic Community, more and more European institutions have settled in Brussels. This gradually gave rise to the European Quarter, with the iconic buildings of the European Commission and the European Parliament as its landmarks.It's not only about officesDuring this tour, we will discover a neighbourhood that is surprisingly unknown to many. We will outline the historical development of Brussels' first eastern urban expansion and place the contemporary urban fabric in context. We will also visit Leopold Park and highlight its rich past, from the Eggevoort estate to the science park with figures such as Einstein, Solvay, and architect Balat. If desired, this walk can be combined with the Parc du Cinquantenaire and the Squares district.

Hôtel Solvay, ontworpen door Victor Horta tussen 1894 en 1903, geldt als een van de zuiverste en meest verfijnde realisaties van de Belgische art-nouveau. Het herenhuis, gebouwd in opdracht van industrieel Armand Solvay, weerspiegelt Horta’s vernieuwende visie waarin licht, ruimte en een vloeiende architecturale beweging centraal staan. Van de monumentale hal tot de zorgvuldig gekozen materialen en decoratieve details, ademt het huis een totaalconcept waarin architectuur, meubilair en kunst naadloos in elkaar overvloeien.Meer dan zwierige lijnenHet gebouw is niet alleen een esthetisch meesterwerk, maar ook een hoogtepunt van technische innovatie voor zijn tijd. Horta integreerde moderne constructietechnieken, zoals zichtbare metalen structuren en ingenieuze lichtinval, om een interieur te scheppen dat tegelijk warm, dynamisch en functioneel is. Elk element, van de sierlijke trap tot de organische lijnvoering in hout en metaal, draagt bij aan de unieke atmosfeer waarvoor Horta internationaal werd geprezen.Hotel Solvay behoort vandaag tot het UNESCO-Werelderfgoed. Deze erkenning onderstreept de uitzonderlijke waarde van het huis en maakt een bezoek tot een bijzondere ervaring. Een rondleiding biedt de kans om dit iconische monument in al zijn rijkdom te ontdekken en de creatieve kracht van een van de grootste architecten van zijn tijd van dichtbij te beleven.

Het iconische radiogebouw aan het altijd bruisende Flageyplein werd tussen 1935 en 1938 opgetrokken als vooruitstrevende “geluidsfabriek” voor het Nationaal Instituut voor de Radio-omroep. Architect Joseph Diongre gaf het complex zijn karakteristieke vorm van een statige pakketboot, een concept dat internationaal indruk maakte door zijn vernieuwende architectuur, uitzonderlijke functionaliteit en baanbrekende akoestiek.Een blik achter de schermenVandaag kennen we het gebouw als Flagey, een levendig cultuurhuis. Het herbergt niet alleen concertzalen, studio's en ontmoetingsruimtes, maar ook een actief radio- en TV-station van stadszender BRUZZ die het oorspronkelijke doel van het gebouw levend houdt. Dat Flagey er nog staat, is op zich bijzonder: vanwege de lamentabele staat werd aan het eind van de 20e eeuw voorgesteld om het af te breken. Dankzij een sterke publieke mobilisatie gevolgd door een restauratie, is het nu een herkenbaar, beschermd en geliefd stadsicoon dat we vandaag kunnen bewonderen.Tijdens de rondleiding ontdek je de verborgen wereld achter de afgeronde gevels: de oorspronkelijke opnamestudio’s, de technische ruimtes en de indrukwekkende machinekamer. Zo krijg je een unieke blik op een modernistisch meesterwerk dat niet alleen geschiedenis ademt, maar nog elke dag meespeelt in het culturele landschap van Brussel.

The iconic radio building on the always bustling Flagey Square was constructed between 1935 and 1938 as a progressive "sound factory" for the National Institute for Radio Broadcasting. Architect Joseph Diongre gave the complex its characteristic shape of a stately packet boat, a concept that made an international impression with its innovative architecture, exceptional functionality, and groundbreaking acoustics.A look behind the scenesToday, we know the building as Flagey, a lively cultural center. It not only houses concert halls, studios, and meeting rooms, but also an active radio and TV station that keeps the building's original purpose alive. The fact that Flagey is still standing is remarkable in itself: due to its lamentable condition, it was proposed to demolish it at the end of the 20th century. Thanks to strong public mobilization followed by restoration, it is now a recognizable, protected, and beloved city icon that we can admire today.During the tour, you will discover the hidden world behind the rounded facades: the original recording studios, the technical rooms, and the impressive machine room. This gives you a unique insight into a modernist masterpiece that not only exudes history but also continues to play a role in the cultural landscape of Brussels every day.

On Faider Street in Brussels–Ixelles stands a remarkable building from a time when art and architecture merged into enchanting creations: Maison Roosenboom. Designed in 1900 by painter-architect Albert Roosenboom, this house represents a highlight of Brussels Art Nouveau, alongside icons such as the Horta Museum and Maison Hannon. Once abandoned and declared uninhabitable, the building underwent an extensive restoration from 2020 onwards, returning it to its original splendour. With its floral wrought ironwork, elegant lines and richly detailed decoration, Maison Roosenboom embodies the spirit of an artistic revolution, where every detail speaks of the ambitions and creativity of a remarkable era.From Decline to Renewal: A Story of Meticulous RestorationThe restoration of Maison Roosenboom is a story of passion, patience and craftsmanship. The façade, featuring sgraffito panels by Privat Livemont and a striking bow window, has regained its original colours. Inside, the interiors come back to life through mosaics, wall panelling and ceiling paintings, carefully restored to their historic appearance. The restoration reveals not only the beauty of the building, but also the stories behind its details: from the symbolism embedded in the decoration to the techniques used at the time. Every space — from the impressive entrance hall to the intimate salon — breathes the atmosphere of a bygone era, where contemporary expertise and historical authenticity go hand in hand.Maison Roosenboom stands as a symbol of Brussels’ rich architectural heritage. The house invites exploration and admiration for the ambition and craftsmanship of a period in which art and everyday life were inseparably linked. A visit to this exceptional residence is a journey through time — an experience that brings the beauty and stories of Art Nouveau vividly to life.

Rejoignez-nous pour une promenade à travers Etterbeek et ses environs, où l'architecture et le patrimoine nous confrontent à une histoire complexe marquée par l'armée, la guerre et l'expansion coloniale. Le paysage urbain regorge de références à la présence militaire, aux conquêtes coloniales et aux deux guerres mondiales. Cette visite guidée vous invite à porter un regard différent sur des lieux en apparence familiers et à découvrir comment l'histoire se reflète dans les bâtiments, les places et les noms de rues.Au XIXe siècle, une dizaine de casernes, de domaines militaires et d’hôpitaux ont vu le jour à Etterbeek et dans ses environs. Bon nombre d’entre eux ont disparu ou ont été réaffectés, mais leurs traces sont encore visibles dans la ville. Entre les deux guerres mondiales, l’urbanisation s’est développée rapidement, ce qui se reflète encore aujourd’hui dans les noms de rues : près d’un quart des 170 rues d’Etterbeek font référence à « la Grande Guerre », à d’autres conflits ou à des campagnes coloniales. Les noms de militaires, de champs de bataille, de forteresses et de figures coloniales soulèvent des questions sur la mémoire, le pouvoir et la responsabilité. Cette promenade replace ce patrimoine dans son contexte et ouvre le débat sur la décolonisation et la manière dont nous abordons ce passé chargé d’histoire.

De Berkendaalwijk werd ontworpen als een van de meest elegante voorbeelden van interbellum-stadsontwikkeling in Brussel, met straten die breed genoeg waren om koetsen én later auto’s in stijl te laten passeren. Wat weinig mensen weten, is dat de wijk zo zorgvuldig werd gepland dat elke straat, laan en woning de perfectie van het stedelijke landschap moest weerspiegelen, van de Brugmannlaan tot het Brugmannplein. Georges Brugmann, bankier en filantroop, gaf hiermee niet alleen vorm aan een woonwijk, maar legde ook de basis voor een buurt waar schoonheid en functionaliteit hand in hand gaan.Een staalkaart van interbellum architectuur in BrusselTijdens de rondleiding wordt werk van architecten zoals Jean-Baptiste Dewin, Henry van de Velde en Paul Amaury Michel getoond. Zij drukten hun stempel op de wijk en werkten vaak samen met collega’s om een samenhangend maar divers straatbeeld te creëren. Zowel de opdrachtgevers van publieke gebouwen als van woningen, sparen geld nog moeite om van hun eigendom een visitekaartje te maken. Architecten met naam en faam laten zich graag meevoeren op een golf van schoonheid en vernieuwing en zetten meerdere interessante en gedurfde bouwwerken neer.Alle bouwstijlen van het interbellum vormen samen een boeiend geheel, dat toch niet heterogeen aanvoelt, integendeel! Juist in de verscheidenheid van vormen, kleuren en materialen ligt de kwaliteit van deze verrassende en met stip te ontdekken wijk.