Weinigen vermoeden dat verscholen tussen een spoorlijn en rustige woonstraten in Ukkel, een van de meest intrigerende erfgoedplekken van Brussel bevindt. Aangelegd in de tweede helft van de 19e eeuw weerspiegelt de begraafplaats van Dieweg de manier waarop de burgerij toen omging met dood, herinnering en status. Sinds de sluiting in 1958 werd de site langzaam overgenomen door de natuur, wat haar een bijna romantische en melancholische sfeer geeft. De begraafplaats is daardoor tegelijk erfgoed, landschap en openluchtmuseum, waar verval en schoonheid hand in hand gaan.De begraafplaats van generaals en kunstenaarsDieweg wordt vaak de begraafplaats van de generaals genoemd, maar kan evengoed worden gezien als een literaire en artistieke begraafplaats. Talrijke hoge officieren uit de 19e eeuw vonden hier hun laatste rustplaats, wat het burgerlijk-militaire karakter van de begraafplaats verklaart. Tegelijk liggen hier prominente figuren uit het culturele leven begraven, onder wie Hergé, de geestelijke vader van Kuifje, maar ook schrijver Eugène Demolder en architect Paul Hankar, een pionier van de Brusselse art nouveau.Wat Dieweg architecturaal en landschappelijk zo bijzonder maakt, is de rijkdom aan grafmonumenten binnen een parkachtig geheel. Neoklassieke tombes, neogotische grafkapellen en art-nouveau-details wisselen elkaar af langs slingerende paden en op verschillende hoogtes, waardoor de begraafplaats leest als een kleine stad. De overvloedige begroeiing van bomen, klimop en mos verzacht de monumentale architectuur en versterkt de sfeer van verstilling en verval. Tijdens de wandeling wordt de begraafplaats, sinds 1997 beschermd erfgoed, zichtbaar als een zeldzame samensmelting van architectuur, landschap en stedelijke geschiedenis.

The iconic radio building on the always bustling Flagey Square was constructed between 1935 and 1938 as a progressive "sound factory" for the National Institute for Radio Broadcasting. Architect Joseph Diongre gave the complex its characteristic shape of a stately packet boat, a concept that made an international impression with its innovative architecture, exceptional functionality, and groundbreaking acoustics.A look behind the scenesToday, we know the building as Flagey, a lively cultural center. It not only houses concert halls, studios, and meeting rooms, but also an active radio and TV station that keeps the building's original purpose alive. The fact that Flagey is still standing is remarkable in itself: due to its lamentable condition, it was proposed to demolish it at the end of the 20th century. Thanks to strong public mobilization followed by restoration, it is now a recognizable, protected, and beloved city icon that we can admire today.During the tour, you will discover the hidden world behind the rounded facades: the original recording studios, the technical rooms, and the impressive machine room. This gives you a unique insight into a modernist masterpiece that not only exudes history but also continues to play a role in the cultural landscape of Brussels every day.

Het Justitiepaleis was in de 19e eeuw het grootste gebouw dat in Europa gebouwd werd. Ruim 140 jaar later domineert de koepel nog steeds de skyline van Brussel. De man erachter, Joseph Poelaert (1817-1879), was een koppige alleskunner die elke vaste stijl weigerde. Zijn tomeloze inzet dreef hem tot uitputting, en hij maakte zijn gigantische ontwerp niet meer zelf af. De Brusselaars noemden hem veelbetekenend de Schieven architek – en dat was geen compliment.Het Justitiepaleis is een neoklassiek monument met opvallende Assyrisch-Babylonische trekjes. Poelaert zag architectuur als een morele en bijna metafysische taak: verhoudingen, afmetingen en motieven moesten de orde, rechtspraak en machtenscheiding zichtbaar maken. Die gelaagde symboliek, gevoed door oude culturen en religieuze tradities, maakt een bezoek bijzonder. Je ontdekt tegelijk Poelaerts leven, zijn visie en de plaats van het gebouw in de stad en de rechtspraak. Tijdens deze rondleiding brengen onze gidsen met hun verhalen dit kolossale monument opnieuw tot leven.En die stellingen?Er zijn maar weinig mensen die het Paleis van Justitie zonder stellingen hebben gezien. Maar er is hoop! Want het Brussels Gewest heeft het plan opgevat om de restauratie van de voorgevel in 2030 klaar te hebben. Perfect op tijd om het 200-jarig jubileum van België extra glans te geven!

Het iconische radiogebouw aan het altijd bruisende Flageyplein werd tussen 1935 en 1938 opgetrokken als vooruitstrevende “geluidsfabriek” voor het Nationaal Instituut voor de Radio-omroep. Architect Joseph Diongre gaf het complex zijn karakteristieke vorm van een statige pakketboot, een concept dat internationaal indruk maakte door zijn vernieuwende architectuur, uitzonderlijke functionaliteit en baanbrekende akoestiek.Een blik achter de schermenVandaag kennen we het gebouw als Flagey, een levendig cultuurhuis. Het herbergt niet alleen concertzalen, studio's en ontmoetingsruimtes, maar ook een actief radio- en TV-station van stadszender BRUZZ die het oorspronkelijke doel van het gebouw levend houdt. Dat Flagey er nog staat, is op zich bijzonder: vanwege de lamentabele staat werd aan het eind van de 20e eeuw voorgesteld om het af te breken. Dankzij een sterke publieke mobilisatie gevolgd door een restauratie, is het nu een herkenbaar, beschermd en geliefd stadsicoon dat we vandaag kunnen bewonderen.Tijdens de rondleiding ontdek je de verborgen wereld achter de afgeronde gevels: de oorspronkelijke opnamestudio’s, de technische ruimtes en de indrukwekkende machinekamer. Zo krijg je een unieke blik op een modernistisch meesterwerk dat niet alleen geschiedenis ademt, maar nog elke dag meespeelt in het culturele landschap van Brussel.

Hôtel Solvay, designed by Victor Horta between 1894 and 1903, is considered one of the purest and most refined examples of Belgian Art Nouveau. The mansion, commissioned by industrialist Armand Solvay, reflects Horta's innovative vision, which focuses on light, space, and fluid architectural movement. From the monumental hall to the carefully chosen materials and decorative details, the house exudes a total concept in which architecture, furniture, and art blend seamlessly.More than just elegant linesThe building is not only an aesthetic masterpiece, but also a highlight of technical innovation for its time. Horta integrated modern construction techniques, such as visible metal structures and ingenious lighting, to create an interior that is warm, dynamic, and functional. Every element, from the graceful staircase to the organic lines in wood and metal, contributes to the unique atmosphere for which Horta was internationally acclaimed.Today, Hotel Solvay is a UNESCO World Heritage Site. This recognition highlights the exceptional value of the building and makes a visit there a special experience. A guided tour offers the chance to discover this iconic monument in all its glory and to experience up close the creative power of one of the greatest architects of his time.

Welcome to MIX, the place where the iconic La Royale Belge building has been given a new lease of life. The cross-shaped Corten steel building appears to float on the water and combines architectural beauty with perfect integration into the landscape. The thorough renovation by leading architects Bovenbouw, Caruso St John, and DDS+ was awarded the European Heritage Award / Europa Nostra Award and an honorable mention at the Brussels Architecture Prize. The building has since become a real hotspot.Today, MIX is more than just a building: it is a destination. From a four-star hotel and studios to a spacious wellness center with swimming pools, co-working spaces, three restaurants, and versatile event spaces—you will find everything under one roof here. It is the place where work, relaxation, and gastronomy come together and where every corner invites you to explore.Thanks to the interior design by L’Atelier Lionel Jadot and an international team of designers, the building has been given a fresh, creative look. It is a place that attracts people from all corners of the world to Bosvoorde and is a must-see for anyone who loves design, atmosphere, and innovation in a green setting.

De voormalige hoofdzetel van het Belgische glasbedrijf Glaverbel (1967) is een schoolvoorbeeld van modernistische kantoorarchitectuur. De Terhulpsesteenweg werd niet toevallig gekozen als locatie: de groene, parkachtige omgeving en het prestigieuze karakter van de wijk sloten naadloos aan bij het imago van het innovatieve glasbedrijf. De architecten kozen bewust voor een plek waar natuur en architectuur in dialoog konden treden – het gebouw lijkt als het ware te zweven tussen de bomen, met grote glaspartijen die het landschap naar binnen trekken. De perfecte cirkelvorm maakt het gebouw even indrukwekkend als eigenzinnig: misschien niet het meest praktische ontwerp, maar zonder twijfel een dat tot de verbeelding spreekt en zijn tijd ver vooruit was.Tegenover Glaverbel ligt het CBR-gebouw (1967–1970), ooit de hoofdzetel van de grootste Belgische betonfirma. De gevel bestaat – hoe kan het ook anders – volledig uit bruut beton, met opvallende oranje vensters, geleverd door Glaverbel. De architecten wilden hiermee de mogelijkheden en esthetiek van beton tonen. Vandaag heeft het CBR-gebouw een tweede leven als co-workingruimte, waar nieuwe vormen van samenwerking en creativiteit een plaats krijgen binnen dit modernistische erfgoed.Tijdens deze exclusieve interieurbezoeken krijg je een unieke kans om binnen te kijken in twee gebouwen die doorgaans gesloten blijven voor het publiek. Een gids neemt je mee achter de gevels en vertelt het verhaal van deze iconische sites: van hun architecturale en materiële waarde tot hun evolutie doorheen de tijd, en hoe ze vandaag een nieuwe betekenis krijgen in een veranderende stedelijke context.

Het museum en de tuinen van David en Alice van Buuren vormen een zeldzaam bewaard totaalwerk waarin kunst, architectuur en verfijnde levenskunst samenkomen. De woning, gebouwd in 1928 in de stijl van de Amsterdamse School, werd ingericht zonder enige financiële beperking: het echtpaar selecteerde persoonlijk toonaangevende Belgische, Franse en Nederlandse ontwerpers om een verfijnd art-deco-interieur te creëren dat tot op vandaag in zijn originele staat is bewaard. De Van Buurens ontvingen hier een exclusieve gastenkring van kunstenaars, politici en internationale persoonlijkheden, wat het huis een bijna mythische allure geeft.Binnen heerst nog steeds de intimiteit van hun privéwereld. Elk meubel, tapijt, kunstwerk en glasraam werd met uitzonderlijke zorg gekozen door een koppel dat een feilloze neus had voor kunst en design. David van Buuren was zowel goede vriend als mecenas van Gustave Van de Woestijne en bezat maar liefst 31 schilderijen van hem. De kunstverzameling omvat daarnaast werken van onder meer Hercule Seghers, Georges Minne, James Ensor en Rik Wouters, en behoort tot de meest opmerkelijke privécollecties van België.De omliggende tuinen weerspiegelen diezelfde verfijning. Ze werden op aansturen van Alice van Buuren ontworpen door de twee grootste Belgische landschapsarchitecten van hun tijd: Jules Buyssens en René Pechère. Een recente restauratie werd bekroond met de European Heritage Award / Europa Nostra Award en geldt als een schoolvoorbeeld van respectvolle erfgoedzorg. Tijdens de rondleiding ontdek je zowel het museumhuis als de tuinen precies zoals de Van Buurens ze bedoeld hadden: uniek, elegant en doordrenkt van kunstzinnige visie.