De tentoonstelling Unlocked – The Art of Possibility neemt u mee achter de schermen van creativiteit. Naar het moment waarop mogelijkheden vorm krijgen. Waar verbeelding, verbinding, veerkracht, proces en innovatie meesterwerken tot leven brengen.De tentoonstelling vertrekt vanuit een overtuiging die Belfius al langere tijd uitdraagt: creativiteit is een essentiële motor voor verandering en vooruitgang. Kunstenaars tonen hoe openheid voor het onzekere nieuwe perspectieven opent, en hoe het creatieve proces zelf minstens zo betekenisvol is als het uiteindelijke resultaat.De tentoonstelling is opgebouwd rond werken uit de Belfius Art Collection, waarin oude, moderne en hedendaagse kunst samenkomen. U ontdekt er werken van Michel François, René Magritte, Panamarenko, Paul Delvaux, Félicien Rops, James Ensor, Koen Van Mechelen, Joris Van de Moortel, Pol Bury, Anne-Mie Van Kerkhoven en Jan Cox, maar ook de recentste aanwinsten van Belgisch talent zoals Marie Cloquet en Marie Rosen.In totaal worden maar liefst 73 werken gepresenteerd, waarvan een vijftigtal voor het eerst wordt getoond. Samen vormen ze een gelaagd parcours dat toont hoe creativiteit voortdurend in beweging blijft.Laat u verrassen door de rijkdom aan ideeën en vormen. Ontdek wat mogelijk wordt wanneer verbeelding de ruimte krijgt.

Stap mee op een wandeling door Etterbeek en omgeving, waar architectuur en erfgoed ons confronteren met een gelaagde geschiedenis van leger, oorlog en koloniale expansie. In het straatbeeld duiken voortdurend verwijzingen op naar militaire aanwezigheid, koloniale veroveringen en de twee Wereldoorlogen. Deze rondleiding nodigt uit om anders te kijken naar ogenschijnlijk vertrouwde plekken en te ontdekken hoe geschiedenis zich toont in gebouwen, pleinen en straatnamen.In en rond Etterbeek verrezen in de 19de eeuw een tiental kazernes, militaire domeinen en ziekenhuizen. Veel daarvan verdwenen of kregen een nieuwe functie, maar hun sporen zijn nog aanwezig in de stad. Tussen de twee Wereldoorlogen groeide de bebouwing snel, en dat weerspiegelt zich tot vandaag in de straatnamen: bijna een kwart van de 170 Etterbeekse straten verwijst naar ‘de Groote Oorlog’, andere oorlogen of koloniale campagnes. Namen van militairen, slagvelden, forten en koloniale figuren roepen vragen op over herinnering, macht en verantwoordelijkheid. Deze wandeling plaatst dat erfgoed in context en opent het gesprek over dekolonisatie en de manier waarop we met dit beladen verleden omgaan.

De Berkendaalwijk werd ontworpen als een van de meest elegante voorbeelden van interbellum-stadsontwikkeling in Brussel, met straten die breed genoeg waren om koetsen én later auto’s in stijl te laten passeren. Wat weinig mensen weten, is dat de wijk zo zorgvuldig werd gepland dat elke straat, laan en woning de perfectie van het stedelijke landschap moest weerspiegelen, van de Brugmannlaan tot het Brugmannplein. Georges Brugmann, bankier en filantroop, gaf hiermee niet alleen vorm aan een woonwijk, maar legde ook de basis voor een buurt waar schoonheid en functionaliteit hand in hand gaan.Een staalkaart van interbellum architectuur in BrusselTijdens de rondleiding wordt werk van architecten zoals Jean-Baptiste Dewin, Henry van de Velde en Paul Amaury Michel getoond. Zij drukten hun stempel op de wijk en werkten vaak samen met collega’s om een samenhangend maar divers straatbeeld te creëren. Zowel de opdrachtgevers van publieke gebouwen als van woningen, sparen geld nog moeite om van hun eigendom een visitekaartje te maken. Architecten met naam en faam laten zich graag meevoeren op een golf van schoonheid en vernieuwing en zetten meerdere interessante en gedurfde bouwwerken neer.Alle bouwstijlen van het interbellum vormen samen een boeiend geheel, dat toch niet heterogeen aanvoelt, integendeel! Juist in de verscheidenheid van vormen, kleuren en materialen ligt de kwaliteit van deze verrassende en met stip te ontdekken wijk.

De voormalige hoofdzetel van het Belgische glasbedrijf Glaverbel (1967) is een schoolvoorbeeld van modernistische kantoorarchitectuur. De Terhulpsesteenweg werd niet toevallig gekozen als locatie: de groene, parkachtige omgeving en het prestigieuze karakter van de wijk sloten naadloos aan bij het imago van het innovatieve glasbedrijf. De architecten kozen bewust voor een plek waar natuur en architectuur in dialoog konden treden – het gebouw lijkt als het ware te zweven tussen de bomen, met grote glaspartijen die het landschap naar binnen trekken. De perfecte cirkelvorm maakt het gebouw even indrukwekkend als eigenzinnig: misschien niet het meest praktische ontwerp, maar zonder twijfel een dat tot de verbeelding spreekt en zijn tijd ver vooruit was.Tegenover Glaverbel ligt het CBR-gebouw (1967–1970), ooit de hoofdzetel van de grootste Belgische betonfirma. De gevel bestaat – hoe kan het ook anders – volledig uit bruut beton, met opvallende oranje vensters, geleverd door Glaverbel. De architecten wilden hiermee de mogelijkheden en esthetiek van beton tonen. Vandaag heeft het CBR-gebouw een tweede leven als co-workingruimte, waar nieuwe vormen van samenwerking en creativiteit een plaats krijgen binnen dit modernistische erfgoed.Tijdens deze exclusieve interieurbezoeken krijg je een unieke kans om binnen te kijken in twee gebouwen die doorgaans gesloten blijven voor het publiek. Een gids neemt je mee achter de gevels en vertelt het verhaal van deze iconische sites: van hun architecturale en materiële waarde tot hun evolutie doorheen de tijd, en hoe ze vandaag een nieuwe betekenis krijgen in een veranderende stedelijke context.

De Koninklijke Vlaamse Schouwburg is onlosmakelijk verbonden met de ontwikkeling van Brussel als stedelijk en cultureel centrum. In 1883 kreeg architect Jean Baes van burgemeester Charles Buls de opdracht om een oud wapenmagazijn om te vormen tot een moderne theaterzaal. Het gebouw werd opgetrokken in Vlaamse neorenaissancestijl, waarbij de oorspronkelijke voorgevel van het arsenaal de achtergevel werd. Opvallend zijn de getrapte zijgevels met buitenbalkons, ontworpen met het oog op brandveiligheid en massale evacuatie – een vooruitstrevende ingreep voor die tijd.Na meer dan een eeuw intensief gebruik voldeed het gebouw niet langer aan de noden van een hedendaags theater. In 1999 werd begonnen met een grondige renovatie en uitbreiding aan de Arduinkaai. Architect Michel Verliefden koos voor een uitgesproken concept: een nieuw volume, De Bol, werd als een gebouw binnen het bestaande gebouw geplaatst. Door het oude arsenaal volledig leeg te maken ontstond een grote vide, waarin een gestapelde structuur van betonnen cilinders werd ingeplant en verbonden met passerelles langs de historische muren.Vandaag weerspiegelt de KVS in haar architectuur de gelaagde theatergeschiedenis en de dynamische relatie met de stad. Het complex omvat drie speelplekken, elk met een eigen karakter en gebruik: De Bol als kern van de schouwburg, de Top onder het glazen dak en de Box in het nieuwe volume aan de Arduinkaai. Tijdens dit interieurbezoek ontdekken we de architecturale keuzes, de theaterwerking en de wisselwerking tussen KVS en Brussel, aan de hand van ruimtes die normaal verborgen blijven voor het publiek.

Het Justitiepaleis was in de 19e eeuw het grootste gebouw dat in Europa gebouwd werd. Ruim 140 jaar later domineert de koepel nog steeds de skyline van Brussel. De man erachter, Joseph Poelaert (1817-1879), was een koppige alleskunner die elke vaste stijl weigerde. Zijn tomeloze inzet dreef hem tot uitputting, en hij maakte zijn gigantische ontwerp niet meer zelf af. De Brusselaars noemden hem veelbetekenend de Schieven architek – en dat was geen compliment.Het Justitiepaleis is een neoklassiek monument met opvallende Assyrisch-Babylonische trekjes. Poelaert zag architectuur als een morele en bijna metafysische taak: verhoudingen, afmetingen en motieven moesten de orde, rechtspraak en machtenscheiding zichtbaar maken. Die gelaagde symboliek, gevoed door oude culturen en religieuze tradities, maakt een bezoek bijzonder. Je ontdekt tegelijk Poelaerts leven, zijn visie en de plaats van het gebouw in de stad en de rechtspraak. Tijdens deze rondleiding brengen onze gidsen met hun verhalen dit kolossale monument opnieuw tot leven.En die stellingen?Er zijn maar weinig mensen die het Paleis van Justitie zonder stellingen hebben gezien. Maar er is hoop! Vandaag heeft de Regie der Gebouwen de restauratie van de voorgevel afgerond en tegen 2030 zal het hele Justitiepaleis stellingvrij zijn. Perfect op tijd om het 200-jarig jubileum van België extra glans te geven!

Welcome to MIX, the place where the iconic La Royale Belge building has been given a new lease of life. The cross-shaped Corten steel building appears to float on the water and combines architectural beauty with perfect integration into the landscape. The thorough renovation by leading architects Bovenbouw, Caruso St John, and DDS+ was awarded the European Heritage Award / Europa Nostra Award and an honorable mention at the Brussels Architecture Prize. The building has since become a real hotspot.Today, MIX is more than just a building: it is a destination. From a four-star hotel and studios to a spacious wellness center with swimming pools, co-working spaces, three restaurants, and versatile event spaces—you will find everything under one roof here. It is the place where work, relaxation, and gastronomy come together and where every corner invites you to explore.Thanks to the interior design by L’Atelier Lionel Jadot and an international team of designers, the building has been given a fresh, creative look. It is a place that attracts people from all corners of the world to Bosvoorde and is a must-see for anyone who loves design, atmosphere, and innovation in a green setting.

Weinigen vermoeden dat verscholen tussen een spoorlijn en rustige woonstraten in Ukkel, een van de meest intrigerende erfgoedplekken van Brussel bevindt. Aangelegd in de tweede helft van de 19e eeuw weerspiegelt de begraafplaats van Dieweg de manier waarop de burgerij toen omging met dood, herinnering en status. Sinds de sluiting in 1958 werd de site langzaam overgenomen door de natuur, wat haar een bijna romantische en melancholische sfeer geeft. De begraafplaats is daardoor tegelijk erfgoed, landschap en openluchtmuseum, waar verval en schoonheid hand in hand gaan.De begraafplaats van generaals en kunstenaarsDieweg wordt vaak de begraafplaats van de generaals genoemd, maar kan evengoed worden gezien als een literaire en artistieke begraafplaats. Talrijke hoge officieren uit de 19e eeuw vonden hier hun laatste rustplaats, wat het burgerlijk-militaire karakter van de begraafplaats verklaart. Tegelijk liggen hier prominente figuren uit het culturele leven begraven, onder wie Hergé, de geestelijke vader van Kuifje, maar ook schrijver Eugène Demolder en architect Paul Hankar, een pionier van de Brusselse art nouveau.Wat Dieweg architecturaal en landschappelijk zo bijzonder maakt, is de rijkdom aan grafmonumenten binnen een parkachtig geheel. Neoklassieke tombes, neogotische grafkapellen en art-nouveau-details wisselen elkaar af langs slingerende paden en op verschillende hoogtes, waardoor de begraafplaats leest als een kleine stad. De overvloedige begroeiing van bomen, klimop en mos verzacht de monumentale architectuur en versterkt de sfeer van verstilling en verval. Tijdens de wandeling wordt de begraafplaats, sinds 1997 beschermd erfgoed, zichtbaar als een zeldzame samensmelting van architectuur, landschap en stedelijke geschiedenis.