Combiconcert - Huis Devalck: van art nouveau erfgoed tot bekroonde restauratie

Huis Devalck, een prachtig voorbeeld van Brusselse art-nouveau, werd in 1900 ontworpen door architect Gaspard Devalck als geschenk voor zijn moeder. Het gebouw toont zijn kenmerkende oog voor detail: de witstenen gevel wordt doorbroken door strakke hardstenen stroken en afgebakend door fijne lijnen van rode baksteen, wat een harmonieus en elegant patroon oplevert. Later vestigde Devalck er ook zijn eigen atelier, waardoor het huis zowel een privéwoning als een werkplaats werd, doordrenkt van creativiteit en vakmanschap.

Wat Huis Devalck werkelijk bijzonder maakt, zijn de schitterend bewaarde glas-in-loodramen van meesterglazenier Raphaël Evaldre. De ramen brengen de lichtinval tot leven en vertellen subtiele verhalen in kleur en motief, waardoor iedere kamer een unieke sfeer krijgt. Deze artistieke elementen maken het huis niet alleen tot een architecturaal pareltje, maar ook tot een levend kunstwerk dat de rijke geschiedenis van Brussel en haar ambachtslieden weerspiegelt. Voor bezoekers is het een buitengewone ervaring om de details van dichtbij te bewonderen tijdens een rondleiding.

Dankzij een zorgvuldige restauratie werd Huis Devalck bekroond met een erfgoedprijs, een erkenning voor de kwaliteit en het respect waarmee het gebouw werd hersteld. De huidige bewoners zijn helemaal weg van hun huis en vertellen vol passie over de geschiedenis, de architectuur en de kunstwerken die het sieren. Een interieurbezoek aan Huis Devalck biedt niet alleen een blik op de pracht van begin 20e-eeuws Brussel, maar ook een verhaal van toewijding, creativiteit en liefde voor erfgoed—een ervaring die je niet snel vergeet.

Deze rondleiding vindt plaats in het kader van de Combiconcerten, een project van Brussels Philharmonic en Flagey.

Na de rondleiding kan je Rachmaninov, Reger, Scriabin door Brussels Philharmonic olv Kazushi Ono in Studio 4 (Flagey) bijwonen.

Programma

Sergej Rachmaninov, Pianoconcert nr. 4 in g, op. 40
Max Reger, 4 Tondichtungen nach A. Böcklin, op. 128
Aleksandr Skrjabin, Le Poème de l’extase, op. 54

artiest(en)

Brussels Philharmonic
Lukáš Vondráček, piano
Kazushi Ono, dir.

Op het kantelpunt tussen romantiek en modernisme zoeken Rachmaninov, Reger en Skrjabin naar een antwoord op de uitdagingen van een wereld in volle transformatie. Modern getinte melancholie, symbolistische schilderkunst, mystieke extase - grenzen vervagen, persoonlijke expressie triomfeert.

Kosmische energie en spirituele bevrijding

Amerika voelde nooit als een echte thuis voor Rachmaninov: zijn romantische stijl werd er als ouderwets beschouwd en de nieuwe muzikale stromingen lagen hem niet. Dit Vierde Pianoconcerto toont de zoektocht naar wat zijn muzikale identiteit wel kon zijn: aan geen enkel ander stuk werkte hij zo lang en intensief. Het resultaat? Een concerto dat balanceert tussen romantiek en modernisme, grotesk, melancholisch en uitbundig tegelijk.

Als overgang naar Skrjabins Poème de l’extase wekt Max Reger de mysterieuze schilderijen van Arnold Böcklin tot leven. Zijn Vier Tondichtungen vormen een grillige muzikale reis die twijfelt tussen intieme eenzaamheid en een wild volksfeest.

Een messias die de wereld zou veranderen met zijn muziek: zo zag Alexandr Skrjabin zichzelf, verre van bescheiden. “Wanneer je naar Poème de l’extase luistert, kijk dan recht in het oog van de zon!” vroeg hij een vriend. Het werk is een orgie van muzikale overdaad, net als het gedicht (maar liefst 300 verzen lang!) dat hij zelf schreef om het te begeleiden. Ondanks de schimmige mystiek weet het toch de tijdloosheid op te roepen waar Skrjabin van droomde, en barst het van energie en extase.