Het iconische radiogebouw aan het altijd bruisende Flageyplein werd tussen 1935 en 1938 opgetrokken als vooruitstrevende “geluidsfabriek” voor het Nationaal Instituut voor de Radio-omroep. Architect Joseph Diongre gaf het complex zijn karakteristieke vorm van een statige pakketboot, een concept dat internationaal indruk maakte door zijn vernieuwende architectuur, uitzonderlijke functionaliteit en baanbrekende akoestiek.Een blik achter de schermenVandaag kennen we het gebouw als Flagey, een levendig cultuurhuis. Het herbergt niet alleen concertzalen, studio's en ontmoetingsruimtes, maar ook een actief radio- en TV-station van stadszender BRUZZ die het oorspronkelijke doel van het gebouw levend houdt. Dat Flagey er nog staat, is op zich bijzonder: vanwege de lamentabele staat werd aan het eind van de 20e eeuw voorgesteld om het af te breken. Dankzij een sterke publieke mobilisatie gevolgd door een restauratie, is het nu een herkenbaar, beschermd en geliefd stadsicoon dat we vandaag kunnen bewonderen.Tijdens de rondleiding ontdek je de verborgen wereld achter de afgeronde gevels: de oorspronkelijke opnamestudio’s, de technische ruimtes en de indrukwekkende machinekamer. Zo krijg je een unieke blik op een modernistisch meesterwerk dat niet alleen geschiedenis ademt, maar nog elke dag meespeelt in het culturele landschap van Brussel.

The iconic radio building on the always bustling Flagey Square was constructed between 1935 and 1938 as a progressive "sound factory" for the National Institute for Radio Broadcasting. Architect Joseph Diongre gave the complex its characteristic shape of a stately packet boat, a concept that made an international impression with its innovative architecture, exceptional functionality, and groundbreaking acoustics.A look behind the scenesToday, we know the building as Flagey, a lively cultural center. It not only houses concert halls, studios, and meeting rooms, but also an active radio and TV station that keeps the building's original purpose alive. The fact that Flagey is still standing is remarkable in itself: due to its lamentable condition, it was proposed to demolish it at the end of the 20th century. Thanks to strong public mobilization followed by restoration, it is now a recognizable, protected, and beloved city icon that we can admire today.During the tour, you will discover the hidden world behind the rounded facades: the original recording studios, the technical rooms, and the impressive machine room. This gives you a unique insight into a modernist masterpiece that not only exudes history but also continues to play a role in the cultural landscape of Brussels every day.

Aan de Faiderstraat in Brussel-Elsene staat een opmerkelijk gebouw uit de tijd waarin kunst en architectuur samensmolten tot betoverende creaties: Maison Roosenboom. Ontworpen in 1900 door schilder-architect Albert Roosenboom, vormt dit huis een hoogtepunt binnen de Brusselse art-nouveau, naast iconen als het Hortamuseum en Maison Hannon. Het gebouw, ooit verlaten en onbewoonbaar verklaard, onderging vanaf 2020 een grondige restauratie die het terugbracht naar zijn oorspronkelijke glorie. Met zijn bloemrijke smeedwerk, elegante lijnen en rijke decoraties belichaamt Maison Roosenboom de geest van een artistieke revolutie, waarbij elk detail vertelt over de ambities en de creativiteit van een bijzonder tijdperk.Van verval tot heropleving: een verhaal van minutieuze restauratieDe restauratie van Maison Roosenboom is een verhaal van passie, geduld en vakmanschap. De façade, met sgraffito’s door Privat Livemont en het opvallende bow window, kreeg zijn oorspronkelijke kleuren terug. Binnen komen de interieurs weer tot leven, met mozaïeken, lambriseringen en plafondschilderingen die met zorg zijn teruggebracht naar hun historische uitstraling. De restauratie onthult niet alleen de schoonheid van het gebouw, maar ook de verhalen achter de details: van de symboliek in de decoraties tot de technieken die destijds werden toegepast. Elke ruimte, van de indrukwekkende hal tot de intieme salon, ademt de sfeer van een voorbij tijdperk, waarbij moderne kennis en historische authenticiteit hand in hand gaan.Maison Roosenboom staat symbool voor de rijke architectonische geschiedenis van Brussel. Het huis nodigt uit tot ontdekking, tot bewondering voor de ambitie en het vakmanschap van een tijd waarin kunst en dagelijks leven onlosmakelijk met elkaar waren verbonden. Een bezoek aan dit bijzondere pand is een reis door de tijd, een ervaring die de schoonheid en de verhalen van de art nouveau tot leven brengt.

On Faider Street in Brussels–Ixelles stands a remarkable building from a time when art and architecture merged into enchanting creations: Maison Roosenboom. Designed in 1900 by painter-architect Albert Roosenboom, this house represents a highlight of Brussels Art Nouveau, alongside icons such as the Horta Museum and Maison Hannon. Once abandoned and declared uninhabitable, the building underwent an extensive restoration from 2020 onwards, returning it to its original splendour. With its floral wrought ironwork, elegant lines and richly detailed decoration, Maison Roosenboom embodies the spirit of an artistic revolution, where every detail speaks of the ambitions and creativity of a remarkable era.From Decline to Renewal: A Story of Meticulous RestorationThe restoration of Maison Roosenboom is a story of passion, patience and craftsmanship. The façade, featuring sgraffito panels by Privat Livemont and a striking bow window, has regained its original colours. Inside, the interiors come back to life through mosaics, wall panelling and ceiling paintings, carefully restored to their historic appearance. The restoration reveals not only the beauty of the building, but also the stories behind its details: from the symbolism embedded in the decoration to the techniques used at the time. Every space — from the impressive entrance hall to the intimate salon — breathes the atmosphere of a bygone era, where contemporary expertise and historical authenticity go hand in hand.Maison Roosenboom stands as a symbol of Brussels’ rich architectural heritage. The house invites exploration and admiration for the ambition and craftsmanship of a period in which art and everyday life were inseparably linked. A visit to this exceptional residence is a journey through time — an experience that brings the beauty and stories of Art Nouveau vividly to life.

De tentoonstelling Unlocked – The Art of Possibility neemt u mee achter de schermen van creativiteit. Naar het moment waarop mogelijkheden vorm krijgen. Waar verbeelding, verbinding, veerkracht, proces en innovatie meesterwerken tot leven brengen.De tentoonstelling vertrekt vanuit een overtuiging die Belfius al langere tijd uitdraagt: creativiteit is een essentiële motor voor verandering en vooruitgang. Kunstenaars tonen hoe openheid voor het onzekere nieuwe perspectieven opent, en hoe het creatieve proces zelf minstens zo betekenisvol is als het uiteindelijke resultaat.De tentoonstelling is opgebouwd rond werken uit de Belfius Art Collection, waarin oude, moderne en hedendaagse kunst samenkomen. U ontdekt er werken van Michel François, René Magritte, Panamarenko, Paul Delvaux, Félicien Rops, James Ensor, Koen Van Mechelen, Joris Van de Moortel, Pol Bury, Anne-Mie Van Kerkhoven en Jan Cox, maar ook de recentste aanwinsten van Belgisch talent zoals Marie Cloquet en Marie Rosen.In totaal worden maar liefst 73 werken gepresenteerd, waarvan een vijftigtal voor het eerst wordt getoond. Samen vormen ze een gelaagd parcours dat toont hoe creativiteit voortdurend in beweging blijft.Laat u verrassen door de rijkdom aan ideeën en vormen. Ontdek wat mogelijk wordt wanneer verbeelding de ruimte krijgt.

Stap mee op een wandeling door Etterbeek en omgeving, waar architectuur en erfgoed ons confronteren met een gelaagde geschiedenis van leger, oorlog en koloniale expansie. In het straatbeeld duiken voortdurend verwijzingen op naar militaire aanwezigheid, koloniale veroveringen en de twee Wereldoorlogen. Deze rondleiding nodigt uit om anders te kijken naar ogenschijnlijk vertrouwde plekken en te ontdekken hoe geschiedenis zich toont in gebouwen, pleinen en straatnamen.In en rond Etterbeek verrezen in de 19de eeuw een tiental kazernes, militaire domeinen en ziekenhuizen. Veel daarvan verdwenen of kregen een nieuwe functie, maar hun sporen zijn nog aanwezig in de stad. Tussen de twee Wereldoorlogen groeide de bebouwing snel, en dat weerspiegelt zich tot vandaag in de straatnamen: bijna een kwart van de 170 Etterbeekse straten verwijst naar ‘de Groote Oorlog’, andere oorlogen of koloniale campagnes. Namen van militairen, slagvelden, forten en koloniale figuren roepen vragen op over herinnering, macht en verantwoordelijkheid. Deze wandeling plaatst dat erfgoed in context en opent het gesprek over dekolonisatie en de manier waarop we met dit beladen verleden omgaan.

De Berkendaalwijk werd ontworpen als een van de meest elegante voorbeelden van interbellum-stadsontwikkeling in Brussel, met straten die breed genoeg waren om koetsen én later auto’s in stijl te laten passeren. Wat weinig mensen weten, is dat de wijk zo zorgvuldig werd gepland dat elke straat, laan en woning de perfectie van het stedelijke landschap moest weerspiegelen, van de Brugmannlaan tot het Brugmannplein. Georges Brugmann, bankier en filantroop, gaf hiermee niet alleen vorm aan een woonwijk, maar legde ook de basis voor een buurt waar schoonheid en functionaliteit hand in hand gaan.Een staalkaart van interbellum architectuur in BrusselTijdens de rondleiding wordt werk van architecten zoals Jean-Baptiste Dewin, Henry van de Velde en Paul Amaury Michel getoond. Zij drukten hun stempel op de wijk en werkten vaak samen met collega’s om een samenhangend maar divers straatbeeld te creëren. Zowel de opdrachtgevers van publieke gebouwen als van woningen, sparen geld nog moeite om van hun eigendom een visitekaartje te maken. Architecten met naam en faam laten zich graag meevoeren op een golf van schoonheid en vernieuwing en zetten meerdere interessante en gedurfde bouwwerken neer.Alle bouwstijlen van het interbellum vormen samen een boeiend geheel, dat toch niet heterogeen aanvoelt, integendeel! Juist in de verscheidenheid van vormen, kleuren en materialen ligt de kwaliteit van deze verrassende en met stip te ontdekken wijk.

De voormalige hoofdzetel van het Belgische glasbedrijf Glaverbel (1967) is een schoolvoorbeeld van modernistische kantoorarchitectuur. De Terhulpsesteenweg werd niet toevallig gekozen als locatie: de groene, parkachtige omgeving en het prestigieuze karakter van de wijk sloten naadloos aan bij het imago van het innovatieve glasbedrijf. De architecten kozen bewust voor een plek waar natuur en architectuur in dialoog konden treden – het gebouw lijkt als het ware te zweven tussen de bomen, met grote glaspartijen die het landschap naar binnen trekken. De perfecte cirkelvorm maakt het gebouw even indrukwekkend als eigenzinnig: misschien niet het meest praktische ontwerp, maar zonder twijfel een dat tot de verbeelding spreekt en zijn tijd ver vooruit was.Tegenover Glaverbel ligt het CBR-gebouw (1967–1970), ooit de hoofdzetel van de grootste Belgische betonfirma. De gevel bestaat – hoe kan het ook anders – volledig uit bruut beton, met opvallende oranje vensters, geleverd door Glaverbel. De architecten wilden hiermee de mogelijkheden en esthetiek van beton tonen. Vandaag heeft het CBR-gebouw een tweede leven als co-workingruimte, waar nieuwe vormen van samenwerking en creativiteit een plaats krijgen binnen dit modernistische erfgoed.Tijdens deze exclusieve interieurbezoeken krijg je een unieke kans om binnen te kijken in twee gebouwen die doorgaans gesloten blijven voor het publiek. Een gids neemt je mee achter de gevels en vertelt het verhaal van deze iconische sites: van hun architecturale en materiële waarde tot hun evolutie doorheen de tijd, en hoe ze vandaag een nieuwe betekenis krijgen in een veranderende stedelijke context.