Het standbeeld van Belliard bovenaan de trap tussen BOZAR en het Warandepark, dat van Leopold I bovenop de Congreskolom, het herdenkingsmonument op het Martelaarsplein: het zijn allemaal werken van Guillaume Geefs. Stuk voor stuk beelden die een onafhankelijk België moeten promoten. Hij was de juiste man, op de juiste plek, op het juiste moment met de juiste connecties.Het is vreemd dat we de zeer getalenteerde Guillaume Geefs (1805-1883) niet bij naam kennen, want zijn werk is alom tegenwoordig. Niet enkel in Brussel, maar ook tot ver buiten de landsgrenzen werden zijn beelden opgenomen in kunstcollecties of zijn ze te bewonderen in de publieke ruimte.Een sterk netwerkDe in Antwerpen geboren bakkerszoon installeert zich op jonge leeftijd in Brussel. Zijn aangeboren talent voor ondernemen stuurt hem naar de nieuwe en kapitaalkrachtige hoofdstad. Via het netwerk van zijn Ierse echtgenote Fanny Corr en door tussenkomsten van Leopold I trekt Geefs een cliënteel aan van de andere kant van het kanaal.Samen met zijn vriend Gustave Wappers was Geefs dé beeldhouwer om de jonge Belgische natie te voorzien van kunstwerken die haar identiteit vormgaven. Het bekendste werk van Wappers toont de onafhankelijkheidsstrijd op de Grote Markt. Naast dit immense doek in de grote hal van de Musea voor Schone Kunsten van België staat een beeld Leopold I, opnieuw het werk van Geefs en afkomstig uit de Kamer van Volksvertegenwoordigers.Deze wandeling werd ontwikkeld naar aanleiding van de publicatie Guillaume Geefs van Korei-gids Frederik Tinck. Het boek is onder meer verkrijgbaar in de museumshop van het Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België.Wil je al een voorproefje? Lees dan het interview met Frederik op onze inspiratie-pagina: "Guillaume Geefs was op het juiste moment op de juiste plek"

Hôtel Solvay, designed by Victor Horta between 1894 and 1903, is considered one of the purest and most refined examples of Belgian Art Nouveau. The mansion, commissioned by industrialist Armand Solvay, reflects Horta's innovative vision, which focuses on light, space, and fluid architectural movement. From the monumental hall to the carefully chosen materials and decorative details, the house exudes a total concept in which architecture, furniture, and art blend seamlessly.More than just elegant linesThe building is not only an aesthetic masterpiece, but also a highlight of technical innovation for its time. Horta integrated modern construction techniques, such as visible metal structures and ingenious lighting, to create an interior that is warm, dynamic, and functional. Every element, from the graceful staircase to the organic lines in wood and metal, contributes to the unique atmosphere for which Horta was internationally acclaimed.Today, Hotel Solvay is a UNESCO World Heritage Site. This recognition highlights the exceptional value of the building and makes a visit there a special experience. A guided tour offers the chance to discover this iconic monument in all its glory and to experience up close the creative power of one of the greatest architects of his time.Deze rondleiding wordt gegeven in het Engels. Voor interieurbezoeken van Hôtel Solvay kunt u hier terecht.

The museum and gardens of David and Alice van Buuren form a rare preserved total work of art in which art, architecture, and lifestyle come together. The house, built in 1928 in the Amsterdam School style, was furnished without any financial constraints: the couple personally selected leading Belgian, French, and Dutch designers to create a refined Art Deco interior that has been preserved in its original state to this day. The Van Buurens welcomed an exclusive circle of guests, including artists, politicians, and international personalities, giving the house an almost mythical allure.Inside, the intimacy of their private world still reigns supreme. Every piece of furniture, carpet, work of art, and stained-glass window was chosen with exceptional care by a couple who had an impeccable eye for art and design. David van Buuren was both a good friend and patron of Gustave Van de Woestijne and owned no fewer than 31 of his paintings. The art collection also includes works by Hercule Seghers, Georges Minne, James Ensor, and Rik Wouters, among others, and is one of the most remarkable private collections in Belgium.The surrounding gardens reflect the same refinement. They were designed at the instigation of Alice van Buuren by the two greatest Belgian landscape architects of their time: Jules Buyssens and René Pechère. A recent restoration was awarded the European Heritage Award / Europa Nostra Award and is considered a textbook example of respectful heritage conservation. During the tour, you will discover both the museum house and the gardens exactly as the Van Buurens intended them to be: unique, elegant, and imbued with artistic vision.

Wist je dat de Cité Moderne in Sint-Agatha-Berchem één van de eerste experimenten was in Europa waar modernistische architectuur werd toegepast op sociale huisvesting? Tussen 1922 en 1925 ontwierp architect Victor Bourgeois deze wijk als een radicale nieuwe visie op wonen: lichte, functionele woningen gecombineerd met een doordachte stedenbouw. Gelegen op een glooiend terrein, bood de wijk arbeiders en middenklassegezinnen een gezonde en ruime leefomgeving, met aandacht voor licht, lucht en groen. Tijdens deze begeleide wandeling ontdek je hoe Bourgeois het modernisme vertaalde naar een concrete, leefbare wijk die tot vandaag een voorbeeldfunctie heeft.Functioneel wonen en strak lijnenspelDe straten en lanen van de Cité Moderne zijn ontworpen met een ritme dat zowel openheid als samenhang creëert. De woningen vallen op door hun kubistische volumes, platte daken en grote ramen die overvloedig daglicht toelaten. Bourgeois combineerde innovatieve bouwtechnieken met sociale principes: gemeenschappelijke paden en ontmoetingsruimtes versterkten het gevoel van gemeenschap. Zo ontstond een wijk die zowel visueel modern als praktisch leefbaar was, en die nog steeds geldt als één van de meest invloedrijke voorbeelden van Belgisch modernisme.Vandaag biedt een wandeling door de Cité Moderne een unieke inkijk in de geschiedenis van modern wonen. De wijk staat binnenkort voor een grootschalige renovatie, waarbij de originele architecturale kenmerken behouden blijven en tegelijkertijd de woningen worden aangepast aan hedendaagse woonstandaarden. Zo blijft de visie van Victor Bourgeois levend en relevant.

Aan de Faiderstraat in Brussel-Elsene staat een opmerkelijk gebouw uit de tijd waarin kunst en architectuur samensmolten tot betoverende creaties: Maison Roosenboom. Ontworpen in 1900 door schilder-architect Albert Roosenboom, vormt dit huis een hoogtepunt binnen de Brusselse art-nouveau, naast iconen als het Hortamuseum en Maison Hannon. Het gebouw, ooit verlaten en onbewoonbaar verklaard, onderging vanaf 2020 een grondige restauratie die het terugbracht naar zijn oorspronkelijke glorie. Met zijn bloemrijke smeedwerk, elegante lijnen en rijke decoraties belichaamt Maison Roosenboom de geest van een artistieke revolutie, waarbij elk detail vertelt over de ambities en de creativiteit van een bijzonder tijdperk.Van verval tot heropleving: een verhaal van minutieuze restauratieDe restauratie van Maison Roosenboom is een verhaal van passie, geduld en vakmanschap. De façade, met sgraffito’s door Privat Livemont en het opvallende bow window, kreeg zijn oorspronkelijke kleuren terug. Binnen komen de interieurs weer tot leven, met mozaïeken, lambriseringen en plafondschilderingen die met zorg zijn teruggebracht naar hun historische uitstraling. De restauratie onthult niet alleen de schoonheid van het gebouw, maar ook de verhalen achter de details: van de symboliek in de decoraties tot de technieken die destijds werden toegepast. Elke ruimte, van de indrukwekkende hal tot de intieme salon, ademt de sfeer van een voorbij tijdperk, waarbij moderne kennis en historische authenticiteit hand in hand gaan.Maison Roosenboom staat symbool voor de rijke architectonische geschiedenis van Brussel. Het huis nodigt uit tot ontdekking, tot bewondering voor de ambitie en het vakmanschap van een tijd waarin kunst en dagelijks leven onlosmakelijk met elkaar waren verbonden. Een bezoek aan dit bijzondere pand is een reis door de tijd, een ervaring die de schoonheid en de verhalen van de art nouveau tot leven brengt.

On Faider Street in Brussels–Ixelles stands a remarkable building from a time when art and architecture merged into enchanting creations: Maison Roosenboom. Designed in 1900 by painter-architect Albert Roosenboom, this house represents a highlight of Brussels Art Nouveau, alongside icons such as the Horta Museum and Maison Hannon. Once abandoned and declared uninhabitable, the building underwent an extensive restoration from 2020 onwards, returning it to its original splendour. With its floral wrought ironwork, elegant lines and richly detailed decoration, Maison Roosenboom embodies the spirit of an artistic revolution, where every detail speaks of the ambitions and creativity of a remarkable era.From Decline to Renewal: A Story of Meticulous RestorationThe restoration of Maison Roosenboom is a story of passion, patience and craftsmanship. The façade, featuring sgraffito panels by Privat Livemont and a striking bow window, has regained its original colours. Inside, the interiors come back to life through mosaics, wall panelling and ceiling paintings, carefully restored to their historic appearance. The restoration reveals not only the beauty of the building, but also the stories behind its details: from the symbolism embedded in the decoration to the techniques used at the time. Every space — from the impressive entrance hall to the intimate salon — breathes the atmosphere of a bygone era, where contemporary expertise and historical authenticity go hand in hand.Maison Roosenboom stands as a symbol of Brussels’ rich architectural heritage. The house invites exploration and admiration for the ambition and craftsmanship of a period in which art and everyday life were inseparably linked. A visit to this exceptional residence is a journey through time — an experience that brings the beauty and stories of Art Nouveau vividly to life.

Het Justitiepaleis was in de 19e eeuw het grootste gebouw dat in Europa gebouwd werd. Ruim 140 jaar later domineert de koepel nog steeds de skyline van Brussel. De man erachter, Joseph Poelaert (1817-1879), was een koppige alleskunner die elke vaste stijl weigerde. Zijn tomeloze inzet dreef hem tot uitputting, en hij maakte zijn gigantische ontwerp niet meer zelf af. De Brusselaars noemden hem veelbetekenend de Schieven architek – en dat was geen compliment.Het Justitiepaleis is een neoklassiek monument met opvallende Assyrisch-Babylonische trekjes. Poelaert zag architectuur als een morele en bijna metafysische taak: verhoudingen, afmetingen en motieven moesten de orde, rechtspraak en machtenscheiding zichtbaar maken. Die gelaagde symboliek, gevoed door oude culturen en religieuze tradities, maakt een bezoek bijzonder. Je ontdekt tegelijk Poelaerts leven, zijn visie en de plaats van het gebouw in de stad en de rechtspraak. Tijdens deze rondleiding brengen onze gidsen met hun verhalen dit kolossale monument opnieuw tot leven.En die stellingen?Er zijn maar weinig mensen die het Paleis van Justitie zonder stellingen hebben gezien. Maar er is hoop! Vandaag heeft de Regie der Gebouwen de restauratie van de voorgevel afgerond en tegen 2030 zal het hele Justitiepaleis stellingvrij zijn. Perfect op tijd om het 200-jarig jubileum van België extra glans te geven!

Het financiële hart van Brussel bevindt zich pal in het centrum. Zonder er erg in te hebben, wandel je daar door straten waar het geld heerst(e). In de 19e eeuw verschenen banken als monumentale neoklassieke gebouwen, geïnspireerd op tempels en paleizen, bedoeld om stabiliteit en betrouwbaarheid uit te stralen in een jonge hoofdstad. In de 20e eeuw volgden modernistische gebouwen waarin banken moderniteit en vooruitgang wilden tonen. Strak, rationeel en efficiënt, vaak in beton en glas, passend bij een tijdperk van groei en internationalisering. Vandaag zien we hedendaagse en postmoderne ingrepen die transparantie, duurzaamheid en stedelijke inpassing benadrukken.Grandeur en herkenbaarheid als troefBanken kiezen bewust voor opvallende gebouwen omdat architectuur een vorm van communicatie is. Een bankgebouw moet vertrouwen wekken, financiële kracht tonen en tegelijk herkenbaar zijn in het stadsbeeld. Door grootsheid, kwaliteit van materialen en een prominente ligging laat een bank zien dat ze stabiel en betrouwbaar is. Tegelijk volgt de architectuur de tijdgeest: waar vroeger massieve gevels zekerheid moesten uitstralen, benadrukken recente ontwerpen openheid en toegankelijkheid, met grote raampartijen en publiek toegankelijke ruimtes. Het gebouw fungeert zo als een visitekaartje, waarin economische ambities en maatschappelijke waarden samenkomen.Omdat verschillende bankgebouwen ondertussen niet meer voldoen en in de meeste gevallen te groot zijn, worden er nieuwe invullingen gezocht en gevonden. Zo lopen er onderhandelingen over de herbestemming van de voormalige drukkerij van de Nationale Bank en kan je pizza en sushi eten in de voormalige lokettenzaal van de ASLK.Tijdens deze wandeling zien je hoe banken zich via architectuur positioneren tussen economie en samenleving, en hoe hun gebouwen deel zijn geworden van het collectieve geheugen van de stad.