Welcome to MIX, the place where the iconic La Royale Belge building has been given a new lease of life. The cross-shaped Corten steel building appears to float on the water and combines architectural beauty with perfect integration into the landscape. The thorough renovation by leading architects Bovenbouw, Caruso St John, and DDS+ was awarded the European Heritage Award / Europa Nostra Award and an honorable mention at the Brussels Architecture Prize. The building has since become a real hotspot.Today, MIX is more than just a building: it is a destination. From a four-star hotel and studios to a spacious wellness center with swimming pools, co-working spaces, three restaurants, and versatile event spaces—you will find everything under one roof here. It is the place where work, relaxation, and gastronomy come together and where every corner invites you to explore.Thanks to the interior design by L’Atelier Lionel Jadot and an international team of designers, the building has been given a fresh, creative look. It is a place that attracts people from all corners of the world to Bosvoorde and is a must-see for anyone who loves design, atmosphere, and innovation in a green setting.

Het iconische radiogebouw aan het altijd bruisende Flageyplein werd tussen 1935 en 1938 opgetrokken als vooruitstrevende “geluidsfabriek” voor het Nationaal Instituut voor de Radio-omroep. Architect Joseph Diongre gaf het complex zijn karakteristieke vorm van een statige pakketboot, een concept dat internationaal indruk maakte door zijn vernieuwende architectuur, uitzonderlijke functionaliteit en baanbrekende akoestiek.Een blik achter de schermenVandaag kennen we het gebouw als Flagey, een levendig cultuurhuis. Het herbergt niet alleen concertzalen, studio's en ontmoetingsruimtes, maar ook een actief radio- en TV-station van stadszender BRUZZ die het oorspronkelijke doel van het gebouw levend houdt. Dat Flagey er nog staat, is op zich bijzonder: vanwege de lamentabele staat werd aan het eind van de 20e eeuw voorgesteld om het af te breken. Dankzij een sterke publieke mobilisatie gevolgd door een restauratie, is het nu een herkenbaar, beschermd en geliefd stadsicoon dat we vandaag kunnen bewonderen.Tijdens de rondleiding ontdek je de verborgen wereld achter de afgeronde gevels: de oorspronkelijke opnamestudio’s, de technische ruimtes en de indrukwekkende machinekamer. Zo krijg je een unieke blik op een modernistisch meesterwerk dat niet alleen geschiedenis ademt, maar nog elke dag meespeelt in het culturele landschap van Brussel.

The iconic radio building on the always bustling Flagey Square was constructed between 1935 and 1938 as a progressive "sound factory" for the National Institute for Radio Broadcasting. Architect Joseph Diongre gave the complex its characteristic shape of a stately packet boat, a concept that made an international impression with its innovative architecture, exceptional functionality, and groundbreaking acoustics.A look behind the scenesToday, we know the building as Flagey, a lively cultural center. It not only houses concert halls, studios, and meeting rooms, but also an active radio and TV station that keeps the building's original purpose alive. The fact that Flagey is still standing is remarkable in itself: due to its lamentable condition, it was proposed to demolish it at the end of the 20th century. Thanks to strong public mobilization followed by restoration, it is now a recognizable, protected, and beloved city icon that we can admire today.During the tour, you will discover the hidden world behind the rounded facades: the original recording studios, the technical rooms, and the impressive machine room. This gives you a unique insight into a modernist masterpiece that not only exudes history but also continues to play a role in the cultural landscape of Brussels every day.

Wie vandaag het terrein van Lioncity betreedt, komt terecht op een plek die verleden, heden en toekomst zichtbaar in zich draagt. De site, ooit eigendom van Delhaize, huisvestte er onder andere de bottelarij en stookte sterke dranken, en speelde zo een grote rol in de ontwikkeling van het bedrijf tot de supermarkt zoals we die vandaag kennen. Strategisch gelegen dicht bij de spoorlijn en het kanaal, maakte de site deel uit van het industriële netwerk dat Molenbeek sinds de 19e eeuw mee vormgaf. Magazijnen, logistieke gebouwen en robuuste constructies getuigen van een architectuur die volledig in dienst stond van efficiëntie, productie en distributie.Tijdelijkheid als strategieVandaag is de site van Lioncity tijdelijk in gebruik onder leiding van Entrakt, dat het industriële erfgoed opent voor culturele, sociale en economische initiatieven. In de voormalige hallen vonden onderdak projecten als Volta, Groot Eiland, een parkourhal, een tweedehandswinkel en een café. Tegelijk bevindt zich op de site het Delhaize Museum, dat bezoekers inzicht geeft in de geschiedenis van de supermarktketen en haar productieactiviteiten. De huidige invulling respecteert de robuuste industriële architectuur, waardoor het verleden zichtbaar blijft terwijl nieuwe functies het terrein opnieuw tot leven brengen.Tegelijk kijkt Lion City vooruit. Op langere termijn zullen hier woningen en kleinschalige industrie worden ontwikkeld; de vergunningsaanvragen voor deze transformatie zijn lopende. De huidige fase fungeert als een overgangsperiode waarin het terrein getest wordt als onderdeel van het stedelijke leven. Tijdens dit bezoek zien je hoe de architectuur van de voormalige Delhaize-site niet alleen het industriële verleden van Molenbeek weerspiegelt, maar ook een kader biedt voor toekomstige stedelijke ontwikkeling.

Weinig Brusselse wijken hebben de afgelopen decennia zo’n ingrijpende metamorfose ondergaan als de Leopoldswijk. Wat in de 19de eeuw werd aangelegd als een elegante woonwijk voor aristocraten en gegoede burgers, groeide na de Tweede Wereldoorlog uit tot het politieke hart van Europa. Vandaag bepaalt de aanwezigheid van de Europese instellingen in grote mate het uitzicht, karakter en ritme van deze buurt.Van de oorspronkelijke Leopoldswijk blijft, op het dambordvormige stratenplan na, nog maar weinig over. Sinds de ondertekening van het Verdrag van Rome in 1957 en de oprichting van de Europese Economische Gemeenschap vestigden steeds meer Europese instellingen zich in Brussel. Zo ontstond geleidelijk de Europese wijk, met iconische gebouwen van de Europese Commissie en het Europees Parlement als blikvangers.Meer dan bureausTijdens deze rondleiding ontdekken we een wijk die voor velen verrassend onbekend is. We schetsen de historische ontwikkeling van de eerste oostelijke stadsuitbreiding van Brussel en plaatsen het hedendaagse stedelijke weefsel in context. Daarnaast bezoeken we het Leopoldspark en belichten we zijn rijke verleden, van het domein van Eggevoort tot het wetenschapspark met figuren als Einstein, Solvay en architect Balat. Deze wandeling kan desgewenst worden gecombineerd met het Jubelpark en de Squares-wijk.

Het museum en de tuinen van David en Alice van Buuren vormen een zeldzaam bewaard totaalwerk waarin kunst, architectuur en verfijnde levenskunst samenkomen. De woning, gebouwd in 1928 in de stijl van de Amsterdamse School, werd ingericht zonder enige financiële beperking: het echtpaar selecteerde persoonlijk toonaangevende Belgische, Franse en Nederlandse ontwerpers om een verfijnd art-deco-interieur te creëren dat tot op vandaag in zijn originele staat is bewaard. De Van Buurens ontvingen hier een exclusieve gastenkring van kunstenaars, politici en internationale persoonlijkheden, wat het huis een bijna mythische allure geeft.Binnen heerst nog steeds de intimiteit van hun privéwereld. Elk meubel, tapijt, kunstwerk en glasraam werd met uitzonderlijke zorg gekozen door een koppel dat een feilloze neus had voor kunst en design. David van Buuren was zowel goede vriend als mecenas van Gustave Van de Woestijne en bezat maar liefst 31 schilderijen van hem. De kunstverzameling omvat daarnaast werken van onder meer Hercule Seghers, Georges Minne, James Ensor en Rik Wouters, en behoort tot de meest opmerkelijke privécollecties van België.De omliggende tuinen weerspiegelen diezelfde verfijning. Ze werden op aansturen van Alice van Buuren ontworpen door de twee grootste Belgische landschapsarchitecten van hun tijd: Jules Buyssens en René Pechère. Een recente restauratie werd bekroond met de European Heritage Award / Europa Nostra Award en geldt als een schoolvoorbeeld van respectvolle erfgoedzorg. Tijdens de rondleiding ontdek je zowel het museumhuis als de tuinen precies zoals de Van Buurens ze bedoeld hadden: uniek, elegant en doordrenkt van kunstzinnige visie.

The Devalck House, a magnificent example of Brussels Art Nouveau, was designed in 1900 by architect Gaspard Devalck as a gift for his mother. The building showcases his characteristic attention to detail: the white stone façade is broken up by sleek strips of bluestone and delineated by fine lines of red brick, creating a harmonious and elegant pattern. Devalck later established his own studio there, turning the house into both a private residence and a workshop, imbued with creativity and craftsmanship.What makes Huis Devalck truly special are the beautifully preserved stained glass windows by master glassmaker Raphaël Evaldre. The windows bring the light to life and tell subtle stories in color and motif, giving each room a unique atmosphere. These artistic elements make the house not only an architectural gem, but also a living work of art that reflects the rich history of Brussels and its craftsmen. For visitors, it is an extraordinary experience to admire the details up close during a guided tour.Thanks to careful restoration, Huis Devalck was awarded a heritage prize, recognition for the quality and respect with which the building was restored. The current residents are completely enamored with their home and speak passionately about its history, architecture, and the works of art that adorn it. A visit inside Devalck House offers not only a glimpse of the splendor of early 20th-century Brussels, but also a story of dedication, creativity, and love for heritage—an experience you won't soon forget.

Het historische centrum van Ukkel straalt gezelligheid uit én herbergt ook een boeiend architecturaal verhaal. De wandeling start op het stemmige voorplein van de neoclassicistische Sint-Pieterskerk, maar waagt meteen een sprong naar het interbellum, een periode waarin de wijk een modernistische transformatie ondergaat.Op de Coghensquare (1929) bewonderen we elegante art deco en modernistische woningen, ontworpen door gerenommeerde architecten zoals Louis-Herman De Koninck, Pierre Verbruggen en Josse Franssen.Langs de Coghenlaan krijgen we een staalkaart van het werk van Louis Tenaerts te zien. Naar eigen zeggen ontwierp Tenaerts zo’n 1.635 gebouwen! Niet minder dan 17 woningen in deze straat zijn van zijn hand. In de jaren 1930 was hij architect-directeur bij het Comptoir Immobilier Belge (CIB), en na de Tweede Wereldoorlog werkte hij als aannemer bij Cobeltra. Zijn invloed op het Brusselse straatbeeld is onmiskenbaar.We duiken in Tenaerts’ universum – een mix van art deco, pakketbootstijl en modernisme – en eindigen in de Tweede Koninginstraat. Daar schittert de woning Marit (1933–1934) met een van de meest karaktervolle gevels van Ukkel én Brussel. We sluiten de wandeling af met exclusieve blik binnenin deze art deco-parel.