Justitiepaleis: het grootste gerechtsgebouw ter wereld

Brussel-Centraal is vandaag het drukste station van het land, maar het gebouw is het resultaat van een uitzonderlijk lange en complexe ontstaansgeschiedenis. De plannen gaan terug tot 1910 en werden getekend door niemand minder dan Victor Horta. Het station was het sleutelonderdeel van de Noord-Zuidverbinding die het spoorverkeer door de stad moest rationaliseren. Het station werd ingeplant in het dichtbebouwde hart van de stad en vergde ingrijpende onteigeningen en afbraakwerken. Pas in 1952, na decennia van discussie, stilstand en een wereldoorlog, werd het station officieel ingehuldigd.Na Horta’s overlijden werd het project verder uitgewerkt door Maxime Brunfaut, die het ontwerp aanpaste aan de naoorlogse context en de internationale architectuurtaal van zijn tijd. Het station sluit aan bij andere publieke gebouwen uit die periode en vertoont duidelijke verwantschap met Horta’s Paleis voor Schone Kunsten. Het interieur kreeg een monumentale afwerking in travertijn en werd opgevat als meer dan een transitruimte: met een royale loketzaal, een stationsbuffet en zelfs een koninklijk salon weerspiegelde het station de stedelijke ambities van de jaren 1950. Tijdens Expo 58 speelde het een belangrijke representatieve rol.Deze rondleiding laat je Brussel-Centraal ervaren voorbij de dagelijkse reizigersstromen. We bezoeken delen van het station die normaal gesloten blijven voor het publiek en vertellen het verhaal achter de schermen van dit complexe gebouw. Daarnaast plaatsen we het station in zijn stedelijke context en staan we stil bij de ingrijpende impact van de Noord-Zuidverbinding op de omliggende wijk. Zo wordt Brussel-Centraal leesbaar als knooppunt van mobiliteit, architectuur en stadsontwikkeling.

Zin in No(o)rd is het resultaat van een ingrijpende renovatie van WTC I en WTC II, iconen van de Brusselse Noordwijk. In de jaren zestig werd hier, onder leiding van Paul Vanden Boeynants, het Manhattanplan ontwikkeld. Een modern kantoordistrict zag het licht met brede lanen die de auto's uitnodigde tot in het centrum van de stad. De hoge, onpersoonlijke torens stonden letterlijk boven het sociale netwerk en stedelijke weefsel en zouden met elkaar verbonden worden door loopbruggen. Het oorspronkelijke plan werd maar gedeeltelijk uitgevoerd en de nieuwe Noordwijk werd een plek die nooit echt tot leven kwam.Vandaag waait hier een nieuwe wind tussen de glazen torens: van gesloten donkere gebouwen naar meer openheid, gemengde functies en aandacht voor leefkwaliteit. Zin in No(o)rd verankert die transformatie in één krachtig architecturaal gebaar en werd hiervoor beloond door in 2025 uitgeroepen te worden tot World's Best Tall Building. Ook kreeg het project een plek op de longlist van de prestigieuze EUmies awards en op de shortlist van Brussels Architecture Prize.Het Belpairegebouw: duurzame reconversie als uitgangspuntCentraal in het project staat het Belpairegebouw waar een 20-tal administraties van de Vlaamse overheid onderdak vinden. De ingrijpende renovatie werd bedacht en uitgevoerd door de architecten van 51N4E in samenwerking met l’AUC, Jaspers-Eyers Architects en landschapsarchitecten Plant en Houtgoed. Er werd niet vertrokken niet van tabula rasa, maar van de bestaande structuur en materialen, die waar mogelijk werd behouden of een nieuw leven kreeg. Die keuze vormt de kern van de duurzame ambitie: minder sloop, minder materiaalverbruik en een sterke focus op flexibiliteit, energie-efficiëntie en aanpasbaarheid in de tijd. Tijdens het bezoek krijg je inzicht in hoe een verouderd kantoorgebouw werd omgevormd tot een hedendaagse werkomgeving.De rondleiding eindigt zowaar op een park hoog boven de stad, op het groene dak op de 29e verdieping, na ook nog een bezoek aan hotel The Standard die het gebouw deelt met de Vlaamse overheid.

De Koninklijke Vlaamse Schouwburg is onlosmakelijk verbonden met de ontwikkeling van Brussel als stedelijk en cultureel centrum. In 1883 kreeg architect Jean Baes van burgemeester Charles Buls de opdracht om een oud wapenmagazijn om te vormen tot een moderne theaterzaal. Het gebouw werd opgetrokken in Vlaamse neorenaissancestijl, waarbij de oorspronkelijke voorgevel van het arsenaal de achtergevel werd. Opvallend zijn de getrapte zijgevels met buitenbalkons, ontworpen met het oog op brandveiligheid en massale evacuatie – een vooruitstrevende ingreep voor die tijd.Na meer dan een eeuw intensief gebruik voldeed het gebouw niet langer aan de noden van een hedendaags theater. In 1999 werd begonnen met een grondige renovatie en uitbreiding aan de Arduinkaai. Architect Michel Verliefden koos voor een uitgesproken concept: een nieuw volume, De Bol, werd als een gebouw binnen het bestaande gebouw geplaatst. Door het oude arsenaal volledig leeg te maken ontstond een grote vide, waarin een gestapelde structuur van betonnen cilinders werd ingeplant en verbonden met passerelles langs de historische muren.Vandaag weerspiegelt de KVS in haar architectuur de gelaagde theatergeschiedenis en de dynamische relatie met de stad. Het complex omvat drie speelplekken, elk met een eigen karakter en gebruik: De Bol als kern van de schouwburg, de Top onder het glazen dak en de Box in het nieuwe volume aan de Arduinkaai. Tijdens dit interieurbezoek ontdekken we de architecturale keuzes, de theaterwerking en de wisselwerking tussen KVS en Brussel, aan de hand van ruimtes die normaal verborgen blijven voor het publiek.

Sommige winkels geven je bij binnenkomst het gevoel dat je een stap terug in de tijd zet. Deze handelszaken bewaren hun charme al generaties lang. Geen eenheidsworst hier, maar plekken met karakter, persoonlijke service en een specifiek aanbod. Hier voel je de liefde voor het product in elk detail, en het interieur, vaak onveranderd door de jaren heen, nodigt uit om te ontdekken, bewonderen en verwonderd te raken.Tijdens deze wandeling in het centrum van Brussel ontdek je hoe uniek sommige winkels zijn: houten vitrines met glas-in-loodramen, bijzondere materialen en maatwerk dat je vandaag bijna nergens meer tegenkomt. Elke winkel vertelt een verhaal van vakmanschap, passie en generaties ondernemers die hun zaak met hart en ziel hebben opgebouwd. Het zijn precies deze details die het interieur tot een waardevol en kwetsbaar erfgoed maken, een stukje geschiedenis dat bewaard moet blijven. Pas wanneer een vertrouwde winkel met haar interieur verdwijnt, beseffen buurtbewoners en klanten hoe groot het gemis is.Winkels als monumenten om te koesterenDe rondleiding, geïnspireerd door het boek ‘Goed bewaarde winkelinterieurs’, laat je kennismaken met bijzondere handelszaken en de verhalen achter de winkeliers en hun etalage. Je ziet hoe persoonlijke service, liefde voor het vak en een uniek aanbod samenkomen tot een beleving die nog steeds aanspreekt. Kijk voortaan met andere ogen naar de etalages en interieurs: het zijn levende monumenten die we moeten koesteren en waarderen, stuk voor stuk een omweg waard.Waar mogelijk zullen we deze authentieke winkels ook van binnen bekijken. Onder voorbehoud van openingstijden, drukte en welwillendheid van de uitbaters.Deze wandeling werd ontwikkeld in samenwerking met Katherine Ennekens, schrijfster van het boek “Goed bewaarde winkelinterieurs”, 2023, Luster.

Het iconische radiogebouw aan het altijd bruisende Flageyplein werd tussen 1935 en 1938 opgetrokken als vooruitstrevende “geluidsfabriek” voor het Nationaal Instituut voor de Radio-omroep. Architect Joseph Diongre gaf het complex zijn karakteristieke vorm van een statige pakketboot, een concept dat internationaal indruk maakte door zijn vernieuwende architectuur, uitzonderlijke functionaliteit en baanbrekende akoestiek.Een blik achter de schermenVandaag kennen we het gebouw als Flagey, een levendig cultuurhuis. Het herbergt niet alleen concertzalen, studio's en ontmoetingsruimtes, maar ook een actief radio- en TV-station van stadszender BRUZZ die het oorspronkelijke doel van het gebouw levend houdt. Dat Flagey er nog staat, is op zich bijzonder: vanwege de lamentabele staat werd aan het eind van de 20e eeuw voorgesteld om het af te breken. Dankzij een sterke publieke mobilisatie gevolgd door een restauratie, is het nu een herkenbaar, beschermd en geliefd stadsicoon dat we vandaag kunnen bewonderen.Tijdens de rondleiding ontdek je de verborgen wereld achter de afgeronde gevels: de oorspronkelijke opnamestudio’s, de technische ruimtes en de indrukwekkende machinekamer. Zo krijg je een unieke blik op een modernistisch meesterwerk dat niet alleen geschiedenis ademt, maar nog elke dag meespeelt in het culturele landschap van Brussel.

Het museum en de tuinen van David en Alice van Buuren vormen een zeldzaam bewaard totaalwerk waarin kunst, architectuur en verfijnde levenskunst samenkomen. De woning, gebouwd in 1928 in de stijl van de Amsterdamse School, werd ingericht zonder enige financiële beperking: het echtpaar selecteerde persoonlijk toonaangevende Belgische, Franse en Nederlandse ontwerpers om een verfijnd art-deco-interieur te creëren dat tot op vandaag in zijn originele staat is bewaard. De Van Buurens ontvingen hier een exclusieve gastenkring van kunstenaars, politici en internationale persoonlijkheden, wat het huis een bijna mythische allure geeft.Binnen heerst nog steeds de intimiteit van hun privéwereld. Elk meubel, tapijt, kunstwerk en glasraam werd met uitzonderlijke zorg gekozen door een koppel dat een feilloze neus had voor kunst en design. David van Buuren was zowel goede vriend als mecenas van Gustave Van de Woestijne en bezat maar liefst 31 schilderijen van hem. De kunstverzameling omvat daarnaast werken van onder meer Hercule Seghers, Georges Minne, James Ensor en Rik Wouters, en behoort tot de meest opmerkelijke privécollecties van België.De omliggende tuinen weerspiegelen diezelfde verfijning. Ze werden op aansturen van Alice van Buuren ontworpen door de twee grootste Belgische landschapsarchitecten van hun tijd: Jules Buyssens en René Pechère. Een recente restauratie werd bekroond met de European Heritage Award / Europa Nostra Award en geldt als een schoolvoorbeeld van respectvolle erfgoedzorg. Tijdens de rondleiding ontdek je zowel het museumhuis als de tuinen precies zoals de Van Buurens ze bedoeld hadden: uniek, elegant en doordrenkt van kunstzinnige visie.

Welcome to MIX, the place where the iconic La Royale Belge building has been given a new lease of life. The cross-shaped Corten steel building appears to float on the water and combines architectural beauty with perfect integration into the landscape. The thorough renovation by leading architects Bovenbouw, Caruso St John, and DDS+ was awarded the European Heritage Award / Europa Nostra Award and an honorable mention at the Brussels Architecture Prize. The building has since become a real hotspot.Today, MIX is more than just a building: it is a destination. From a four-star hotel and studios to a spacious wellness center with swimming pools, co-working spaces, three restaurants, and versatile event spaces—you will find everything under one roof here. It is the place where work, relaxation, and gastronomy come together and where every corner invites you to explore.Thanks to the interior design by L’Atelier Lionel Jadot and an international team of designers, the building has been given a fresh, creative look. It is a place that attracts people from all corners of the world to Bosvoorde and is a must-see for anyone who loves design, atmosphere, and innovation in a green setting.

The iconic radio building on the always bustling Flagey Square was constructed between 1935 and 1938 as a progressive "sound factory" for the National Institute for Radio Broadcasting. Architect Joseph Diongre gave the complex its characteristic shape of a stately packet boat, a concept that made an international impression with its innovative architecture, exceptional functionality, and groundbreaking acoustics.A look behind the scenesToday, we know the building as Flagey, a lively cultural center. It not only houses concert halls, studios, and meeting rooms, but also an active radio and TV station that keeps the building's original purpose alive. The fact that Flagey is still standing is remarkable in itself: due to its lamentable condition, it was proposed to demolish it at the end of the 20th century. Thanks to strong public mobilization followed by restoration, it is now a recognizable, protected, and beloved city icon that we can admire today.During the tour, you will discover the hidden world behind the rounded facades: the original recording studios, the technical rooms, and the impressive machine room. This gives you a unique insight into a modernist masterpiece that not only exudes history but also continues to play a role in the cultural landscape of Brussels every day.

In de voormalige Drukkerij van de Fiscale Zegels, verscholen in de Masui-wijk, bruisen in MaZui creativiteit en innovatie als nergens anders in Brussel. Sinds 2023 heeft Zinneke hier haar thuis gevonden en biedt het een inspirerende plek voor kunstenaars en verenigingen.Het MaZuigebouw werd in 2018 volledig vernieuwd door Ouest architecten en Rotor, met respect voor circulaire economie en duurzaamheid. Multifunctionele ateliers, een metaalwerkplaats en een recyclagecentrum van 800 m² laten zien hoe innovatie en creativiteit hand in hand gaan. De renovatie werd bekroond met de prijs ‘Coup de cœur du Jury’ op de Trophées Bâtiments Circulaires 2023.Sinds haar oprichting zet de vzw Zinneke zich actief in voor culturele diversiteit en artistieke expressie in Brussel. Als platform voor samenwerking brengt ze professionele kunstenaars, buurtbewoners en verenigingen samen, en stimuleert ze vernieuwende projecten die de stad verrijken. MaZui is daarmee niet alleen het zenuwcentrum van de Zinneke Parade, maar ook een symbool van de creatieve en inclusieve geest die Brussel zo uniek maakt. De Zinneke Parade trekt op zaterdag 30 mei door het centrum van Brussel.Tijdens de rondleiding ontdek je de geschiedenis van het gebouw, de Zinneke Parade en voel je de creatieve energie die hier dagelijks bruist. Het is een unieke kans om kunst, gemeenschap en duurzaamheid van dichtbij te beleven.

Het iconische radiogebouw aan het altijd bruisende Flageyplein werd tussen 1935 en 1938 opgetrokken als vooruitstrevende “geluidsfabriek” voor het Nationaal Instituut voor de Radio-omroep. Architect Joseph Diongre gaf het complex zijn karakteristieke vorm van een statige pakketboot, een concept dat internationaal indruk maakte door zijn vernieuwende architectuur, uitzonderlijke functionaliteit en baanbrekende akoestiek.Een blik achter de schermenVandaag kennen we het gebouw als Flagey, een levendig cultuurhuis. Het herbergt niet alleen concertzalen, studio's en ontmoetingsruimtes, maar ook een actief radio- en TV-station van stadszender BRUZZ die het oorspronkelijke doel van het gebouw levend houdt. Dat Flagey er nog staat, is op zich bijzonder: vanwege de lamentabele staat werd aan het eind van de 20e eeuw voorgesteld om het af te breken. Dankzij een sterke publieke mobilisatie gevolgd door een restauratie, is het nu een herkenbaar, beschermd en geliefd stadsicoon dat we vandaag kunnen bewonderen.Tijdens de rondleiding ontdek je de verborgen wereld achter de afgeronde gevels: de oorspronkelijke opnamestudio’s, de technische ruimtes en de indrukwekkende machinekamer. Zo krijg je een unieke blik op een modernistisch meesterwerk dat niet alleen geschiedenis ademt, maar nog elke dag meespeelt in het culturele landschap van Brussel.