Combiconcert - Flagey : bateau-magasin et usine sonore

Het iconische radiogebouw aan het altijd bruisende Flageyplein werd tussen 1935 en 1938 opgetrokken als vooruitstrevende “geluidsfabriek” voor het Nationaal Instituut voor de Radio-omroep. Architect Joseph Diongre gaf het complex zijn karakteristieke vorm van een statige pakketboot, een concept dat internationaal indruk maakte door zijn vernieuwende architectuur, uitzonderlijke functionaliteit en baanbrekende akoestiek.Een blik achter de schermenVandaag kennen we het gebouw als Flagey, een levendig cultuurhuis. Het herbergt niet alleen concertzalen, studio's en ontmoetingsruimtes, maar ook een actief radio- en TV-station van stadszender BRUZZ die het oorspronkelijke doel van het gebouw levend houdt. Dat Flagey er nog staat, is op zich bijzonder: vanwege de lamentabele staat werd aan het eind van de 20e eeuw voorgesteld om het af te breken. Dankzij een sterke publieke mobilisatie gevolgd door een restauratie, is het nu een herkenbaar, beschermd en geliefd stadsicoon dat we vandaag kunnen bewonderen.Tijdens de rondleiding ontdek je de verborgen wereld achter de afgeronde gevels: de oorspronkelijke opnamestudio’s, de technische ruimtes en de indrukwekkende machinekamer. Zo krijg je een unieke blik op een modernistisch meesterwerk dat niet alleen geschiedenis ademt, maar nog elke dag meespeelt in het culturele landschap van Brussel.

The iconic radio building on the always bustling Flagey Square was constructed between 1935 and 1938 as a progressive "sound factory" for the National Institute for Radio Broadcasting. Architect Joseph Diongre gave the complex its characteristic shape of a stately packet boat, a concept that made an international impression with its innovative architecture, exceptional functionality, and groundbreaking acoustics.A look behind the scenesToday, we know the building as Flagey, a lively cultural center. It not only houses concert halls, studios, and meeting rooms, but also an active radio and TV station that keeps the building's original purpose alive. The fact that Flagey is still standing is remarkable in itself: due to its lamentable condition, it was proposed to demolish it at the end of the 20th century. Thanks to strong public mobilization followed by restoration, it is now a recognizable, protected, and beloved city icon that we can admire today.During the tour, you will discover the hidden world behind the rounded facades: the original recording studios, the technical rooms, and the impressive machine room. This gives you a unique insight into a modernist masterpiece that not only exudes history but also continues to play a role in the cultural landscape of Brussels every day.

Bruxelles-Central est aujourd'hui la gare la plus fréquentée du pays, mais le bâtiment est le résultat d'une histoire exceptionnellement longue et complexe. Les plans remontent à 1910 et ont été dessinés par nul autre que Victor Horta. La gare était l'élément clé de la liaison nord-sud qui devait rationaliser le trafic ferroviaire à travers la ville. Elle a été implantée dans le cœur densément urbanisé de la ville et a nécessité d'importantes expropriations et démolitions. Ce n'est qu'en 1952, après des décennies de discussions, d'immobilisme et une guerre mondiale, que la gare a été officiellement inaugurée.Après la mort de Horta, le projet a été développé par Maxime Brunfaut, qui a adapté le design au contexte d'après-guerre et au langage architectural international de son époque. La gare s'inscrit dans la lignée d'autres bâtiments publics de cette période et présente des similitudes évidentes avec le Palais des Beaux-Arts de Horta. L'intérieur a été doté d'une finition monumentale en travertin et a été conçu comme plus qu'un simple espace de transit : avec une salle des guichets spacieuse, un buffet de gare et même un salon royal, la gare reflétait les ambitions urbaines des années 1950. Elle a joué un rôle représentatif important lors de l'Expo 58.Cette visite guidée vous permet de découvrir Bruxelles-Central au-delà des flux quotidiens de voyageurs. Nous visiterons des parties de la gare qui sont normalement fermées au public et vous raconterons l'histoire de ce bâtiment complexe. Nous replacerons également la gare dans son contexte urbain et nous nous attarderons sur l'impact considérable de la liaison nord-sud sur le quartier environnant. Bruxelles-Central apparaîtra ainsi comme un carrefour entre mobilité, architecture et développement urbain.

Het museum en de tuinen van David en Alice van Buuren vormen een zeldzaam bewaard totaalwerk waarin kunst, architectuur en verfijnde levenskunst samenkomen. De woning, gebouwd in 1928 in de stijl van de Amsterdamse School, werd ingericht zonder enige financiële beperking: het echtpaar selecteerde persoonlijk toonaangevende Belgische, Franse en Nederlandse ontwerpers om een verfijnd art-deco-interieur te creëren dat tot op vandaag in zijn originele staat is bewaard. De Van Buurens ontvingen hier een exclusieve gastenkring van kunstenaars, politici en internationale persoonlijkheden, wat het huis een bijna mythische allure geeft.Binnen heerst nog steeds de intimiteit van hun privéwereld. Elk meubel, tapijt, kunstwerk en glasraam werd met uitzonderlijke zorg gekozen door een koppel dat een feilloze neus had voor kunst en design. David van Buuren was zowel goede vriend als mecenas van Gustave Van de Woestijne en bezat maar liefst 31 schilderijen van hem. De kunstverzameling omvat daarnaast werken van onder meer Hercule Seghers, Georges Minne, James Ensor en Rik Wouters, en behoort tot de meest opmerkelijke privécollecties van België.De omliggende tuinen weerspiegelen diezelfde verfijning. Ze werden op aansturen van Alice van Buuren ontworpen door de twee grootste Belgische landschapsarchitecten van hun tijd: Jules Buyssens en René Pechère. Een recente restauratie werd bekroond met de European Heritage Award / Europa Nostra Award en geldt als een schoolvoorbeeld van respectvolle erfgoedzorg. Tijdens de rondleiding ontdek je zowel het museumhuis als de tuinen precies zoals de Van Buurens ze bedoeld hadden: uniek, elegant en doordrenkt van kunstzinnige visie.

Bienvenue à MIX, l'endroit où l'emblématique bâtiment de La Royale Belge a trouvé une nouvelle vie. Le bâtiment en forme de croix en acier Corten semble flotter sur l'eau et allie beauté architecturale et intégration parfaite dans le paysage. La rénovation en profondeur réalisée par les architectes de renom Bovenbouw, Caruso St John et DDS+ a été récompensée par le European Heritage Award / Europa Nostra Award et une nomination pour le Brussels Architecture Prize. Entre-temps, le bâtiment est devenu un véritable lieu incontournable.Aujourd'hui, MIX est plus qu'un simple bâtiment : c'est une destination. D'un hôtel quatre étoiles et des studios à un vaste espace bien-être avec piscines, espaces de coworking, trois restaurants et salles événementielles polyvalentes, vous trouverez ici tout ce dont vous avez besoin sous un même toit. C'est le lieu où travail, détente et gastronomie se rencontrent et où chaque recoin invite à la découverte.Grâce à l'aménagement réalisé par L'Atelier Lionel Jadot et une équipe internationale de designers, le bâtiment a acquis un cachet frais et créatif. C'est un lieu qui attire à Boitsfort des visiteurs venus des quatre coins du monde et un incontournable pour tous ceux qui apprécient le design, l'ambiance et l'innovation dans un cadre verdoyant.

Het historische centrum van Ukkel straalt gezelligheid uit én herbergt ook een boeiend architecturaal verhaal. De wandeling start op het stemmige voorplein van de neoclassicistische Sint-Pieterskerk, maar waagt meteen een sprong naar het interbellum, een periode waarin de wijk een modernistische transformatie ondergaat.Op de Coghensquare (1929) bewonderen we elegante art deco en modernistische woningen, ontworpen door gerenommeerde architecten zoals Louis-Herman De Koninck, Pierre Verbruggen en Josse Franssen.Langs de Coghenlaan krijgen we een staalkaart van het werk van Louis Tenaerts te zien. Naar eigen zeggen ontwierp Tenaerts zo’n 1.635 gebouwen! Niet minder dan 17 woningen in deze straat zijn van zijn hand. In de jaren 1930 was hij architect-directeur bij het Comptoir Immobilier Belge (CIB), en na de Tweede Wereldoorlog werkte hij als aannemer bij Cobeltra. Zijn invloed op het Brusselse straatbeeld is onmiskenbaar.We duiken in Tenaerts’ universum – een mix van art deco, pakketbootstijl en modernisme – en eindigen in de Tweede Koninginstraat. Daar schittert de woning Marit (1933–1934) met een van de meest karaktervolle gevels van Ukkel én Brussel. We sluiten de wandeling af met exclusieve blik binnenin deze art deco-parel.

In de voormalige Drukkerij van de Fiscale Zegels, verscholen in de Masui-wijk, bruisen in MaZui creativiteit en innovatie als nergens anders in Brussel. Sinds 2023 heeft Zinneke hier haar thuis gevonden en biedt het een inspirerende plek voor kunstenaars en verenigingen.Het MaZuigebouw werd in 2018 volledig vernieuwd door Ouest architecten en Rotor, met respect voor circulaire economie en duurzaamheid. Multifunctionele ateliers, een metaalwerkplaats en een recyclagecentrum van 800 m² laten zien hoe innovatie en creativiteit hand in hand gaan. De renovatie werd bekroond met de prijs ‘Coup de cœur du Jury’ op de Trophées Bâtiments Circulaires 2023.Sinds haar oprichting zet de vzw Zinneke zich actief in voor culturele diversiteit en artistieke expressie in Brussel. Als platform voor samenwerking brengt ze professionele kunstenaars, buurtbewoners en verenigingen samen, en stimuleert ze vernieuwende projecten die de stad verrijken. MaZui is daarmee niet alleen het zenuwcentrum van de Zinneke Parade, maar ook een symbool van de creatieve en inclusieve geest die Brussel zo uniek maakt.Tijdens de rondleiding ontdek je de geschiedenis van het gebouw, de Zinneke Parade en voel je de creatieve energie die hier dagelijks bruist. Het is een unieke kans om kunst, gemeenschap en duurzaamheid van dichtbij te beleven

De opkomst van de Art Deco valt samen met de eerste grote gouden eeuw van de bioscopen, met een intense toeloop naar de cinema’s overal ter wereld.In Brussel en zijn buitenwijken zijn er tientallen zalen. In het centrum ontstaan aan het begin van de geluidsfilm grote en luxueuze exclusieve zalen zoals het Plaza, de Variétés, de Métropole en de Eldorado. Meer bescheiden maar elegante zalen zoals Studio Arenberg of Cinéma des Galeries richten zich op een meer verfijnde programmatie. Naar de cinema gaan is een eenvoudig plezier, toegankelijk voor iedereen.Veel van deze iconische bioscopen hebben vandaag een nieuwe bestemming gekregen. Tijdens onze wandeling nemen we je mee langs de meest tot de verbeelding sprekende cinema’s in het centrum van Brussel — soms nog zichtbaar, soms verborgen achter een andere gevel of getransformeerd tot een andere functie. Als klap op de vuurpijl bezoeken we zaal Grand Eldorado van het UGC complex aan de Brouckère - misschien wel één van de mooiste cinemazalen van ons land en daarbuiten.

Zin in No(o)rd is het resultaat van een ingrijpende renovatie van WTC I en WTC II, iconen van de Brusselse Noordwijk. In de jaren zestig werd hier, onder leiding van Paul Vanden Boeynants, het Manhattanplan ontwikkeld. Een modern kantoordistrict zag het licht met brede lanen die de auto's uitnodigde tot in het centrum van de stad. De hoge, onpersoonlijke torens stonden letterlijk boven het sociale netwerk en stedelijke weefsel en zouden met elkaar verbonden worden door loopbruggen. Het oorspronkelijke plan werd maar gedeeltelijk uitgevoerd en de nieuwe Noordwijk werd een plek die nooit echt tot leven kwam.Vandaag waait hier een nieuwe wind tussen de glazen torens: van gesloten donkere gebouwen naar meer openheid, gemengde functies en aandacht voor leefkwaliteit. Zin in No(o)rd verankert die transformatie in één krachtig architecturaal gebaar en werd hiervoor beloond door in 2025 uitgeroepen te worden tot World's Best Tall Building. Ook kreeg het project een plek op de longlist van de prestigieuze EUmies awards en op de shortlist van Brussels Architecture Prize.Het Belpairegebouw: duurzame reconversie als uitgangspuntCentraal in het project staat het Belpairegebouw waar een 20-tal administraties van de Vlaamse overheid onderdak vinden. De zeer ingrijpende renovatie werd bedacht en uitgevoerd door de architecten van 51N4E in samenwerking met l’AUC en Jaspers-Eyers Architects. Er werd niet vertrokken niet van tabula rasa, maar van de bestaande structuur en materialen, die waar mogelijk werd behouden of een nieuw leven kreeg. Die keuze vormt de kern van de duurzame ambitie: minder sloop, minder materiaalverbruik en een sterke focus op flexibiliteit, energie-efficiëntie en aanpasbaarheid in de tijd. Tijdens het bezoek krijg je inzicht in hoe een verouderd kantoorgebouw werd omgevormd tot een hedendaagse werkomgeving, met aandacht voor licht, openheid en relatie met de publieke ruimte.De rondleiding eindigt zowaar op een park hoog boven de stad, op het groene dak op de 29e verdieping, na ook nog een bezoek aan hotel The Standard die het gebouw deelt met de Vlaamse overheid. Het panorama over Brussel en de havenzone maakt de schaal en context van het project tastbaar. Tegelijk toont het dak hoe vergroening en klimaatbewust ontwerpen ook op grote hoogte mogelijk zijn. Een afsluiter die letterlijk en figuurlijk perspectief biedt op de toekomst van bouwen in de stad.

Hôtel Solvay, designed by Victor Horta between 1894 and 1903, is considered one of the purest and most refined examples of Belgian Art Nouveau. The mansion, commissioned by industrialist Armand Solvay, reflects Horta's innovative vision, which focuses on light, space, and fluid architectural movement. From the monumental hall to the carefully chosen materials and decorative details, the house exudes a total concept in which architecture, furniture, and art blend seamlessly.More than just elegant linesThe building is not only an aesthetic masterpiece, but also a highlight of technical innovation for its time. Horta integrated modern construction techniques, such as visible metal structures and ingenious lighting, to create an interior that is warm, dynamic, and functional. Every element, from the graceful staircase to the organic lines in wood and metal, contributes to the unique atmosphere for which Horta was internationally acclaimed.Today, Hotel Solvay is a UNESCO World Heritage Site. This recognition highlights the exceptional value of the building and makes a visit there a special experience. A guided tour offers the chance to discover this iconic monument in all its glory and to experience up close the creative power of one of the greatest architects of his time.