Wie vandaag het terrein van Lioncity betreedt, komt terecht op een plek die verleden, heden en toekomst zichtbaar in zich draagt. De site, ooit eigendom van Delhaize, huisvestte er onder andere de bottelarij en stookte sterke dranken, en speelde zo een grote rol in de ontwikkeling van het bedrijf tot de supermarkt zoals we die vandaag kennen. Strategisch gelegen dicht bij de spoorlijn en het kanaal, maakte de site deel uit van het industriële netwerk dat Molenbeek sinds de 19e eeuw mee vormgaf. Magazijnen, logistieke gebouwen en robuuste constructies getuigen van een architectuur die volledig in dienst stond van efficiëntie, productie en distributie.Tijdelijkheid als strategieVandaag is de site van Lioncity tijdelijk in gebruik onder leiding van Entrakt, dat het industriële erfgoed opent voor culturele, sociale en economische initiatieven. In de voormalige hallen vonden onderdak projecten als Volta, Groot Eiland, een parkourhal, een tweedehandswinkel en een café. Tegelijk bevindt zich op de site het Delhaize Museum, dat bezoekers inzicht geeft in de geschiedenis van de supermarktketen en haar productieactiviteiten. De huidige invulling respecteert de robuuste industriële architectuur, waardoor het verleden zichtbaar blijft terwijl nieuwe functies het terrein opnieuw tot leven brengen.Tegelijk kijkt Lion City vooruit. Op langere termijn zullen hier woningen en kleinschalige industrie worden ontwikkeld; de vergunningsaanvragen voor deze transformatie zijn lopende. De huidige fase fungeert als een overgangsperiode waarin het terrein getest wordt als onderdeel van het stedelijke leven. Tijdens dit bezoek zien je hoe de architectuur van de voormalige Delhaize-site niet alleen het industriële verleden van Molenbeek weerspiegelt, maar ook een kader biedt voor toekomstige stedelijke ontwikkeling.

De Louis Bertrandlaan in Schaarbeek is een verborgen parel voor liefhebbers van art nouveau. Het dorp dat vooral bekend stond voor haar ezels en kriekenbomen ontpopt zich rond de eeuwwisseling tot stad. Vanaf de Sint-Servaaskerk tot aan het Josaphatpark ontvouwt zich een reeks van bijzondere gebouwen, vaak het resultaat van architectuurwedstrijden. Wat in de 19de eeuw als modern werd beschouwd, biedt vandaag een rijk overzicht van de stijl: vloeiende lijnen, elegante materialen en een verfijnd spel van licht en ruimte. Bekende architecten zoals Victor Horta, Franz Hemelsoet, Gustave Strauven en Henri Jacobs lieten hier hun stempel na en transformeerden de laan tot een openluchtgalerij van creatieve architectuur.Paleizen voor onderwijs en privélevenHenri Jacobs realiseerde in deze wijk een indrukwekkend art nouveau-scholencomplex dat eerder op een paleis dan op een school lijkt. Victor Horta ontwierp in Schaarbeek een van zijn eerste privéwoningen, Huis Autrique, waarin hij voor het eerst licht, ruimte en ornament subtiel combineerde. Elk gebouw vertelt het verhaal van een tijdperk waarin architecten experimenteerden met materialen, vormen en nieuwe woonconcepten. Onderweg ontdek je ook andere gevels die de veelzijdigheid van art nouveau tonen, van sierlijke gietijzeren balkons tot kleurrijke mozaïeken en originele deur- en raamomlijstingen.De omgeving van de Louis Bertrandlaan is niet alleen architecturaal bijzonder, maar ook stedenbouwkundig doordacht. Stedenbouwkundige Victor Besme en landschapsarchitect Edmond Gallopin ontwikkelden het nabijgelegen Josaphatpark om investeerders en bewoners aan te trekken, en creëerden zo een harmonieuze verbinding tussen stedelijke bebouwing en groen. Tijdens deze wandeling door Schaarbeek ervaar je hoe art nouveau zich nestelde in een modern stadsontwerp, en hoe architectuur, landschap en sociale ambities samenkomen in een wijk die tot vandaag een van de mooiste voorbeelden van Brusselse art nouveau blijft.

Kindermeubilair, een proeftuin voor nieuwe materialen en productieprocessen, heeft zijn stempel gedrukt op de geschiedenis van het design in de 20e eeuw. Het belichaamt de ambities, sociale veranderingen en technologische vooruitgang van zijn tijd. Kinderen worden steeds meer als volwaardige personen erkend, ze worden niet langer gezien als ‘kleine volwassenen’ en veroveren een specifieke plaats in het huis, de samenleving en de markt.Kinderen verkennen de wereld, leren, spelen en drukken zich uit via de voorwerpen die deel uitmaken van hun dagelijks leven. Na de Tweede Wereldoorlog verandert de inrichting van huizen: er komen kinderkamers en speelkamers, waar de allerkleinsten ruimte krijgen om hun creativiteit en verbeelding de vrije loop te laten. Meubilair wordt dan zowel een leermiddel als een middel tot emancipatie.Ontwerpers vinden in kindermeubilair een uitgelezen terrein om te experimenteren. In de jaren 1960 maakt de opkomst van polymeren de weg vrij voor nieuwe vormen die niet langer gebonden zijn aan traditionele beperkingen. Deze materialen maken het mogelijk om lichte, hoekloze, ergonomische en speelse meubels te ontwerpen. Talrijke ontwerpers storten zich op dit terrein: Jean Prouvé, Alvar en Aino Aalto, Hans Wegner, Charles en Ray Eames, Nanna Ditzel, Bruno Munari, Javier Mariscal en meer recentelijk Stéphanie Marin, die elk een visie op de kindertijd als terrein van experiment en vrijheid voorstellen.Laboratorium van verbeeldingAan de hand van stukken uit eigen collectie benadrukt het museum de vitaliteit van het design in België, in navolging van de grote internationale verhalen. Het onthult een aanpak die aandacht heeft voor de behoeften van kinderen en al in een vroeg stadium rekening houdt met ecologische en pedagogische uitdagingen. Van de kinderkamers die Sylvie Feron in de jaren 1930 ontwierp, tot Jules Wabbes tot de huidige initiatieven van het duo ecoBirdy met de Charlie-stoel van gerecycleerd plastic, introduceren Belgische ontwerpers ook de eigenheid van kinderen in de huiselijke ruimte. Zo getuigt design in België van een creativiteit waarin formele innovatie samengaat met een reflectie over de samenleving en het milieu.

Terrain d’expérimentation de nouveaux matériaux et de procédés de production, le mobilier pour enfants a marqué l’histoire du design du 20e siècle. Il incarne les ambitions, les mutations sociales et les avancées technologiques de son époque. Progressivement reconnu comme une personne à part entière, l’enfant cesse d’être perçu comme un « petit adulte » et conquiert une place spécifique dans la maison, la société et le marché.Explorateur du monde, l’enfant apprend, joue et s’exprime à travers les objets qui peuplent son quotidien. Après la Seconde Guerre mondiale, l’aménagement des foyers évolue : chambres d’enfants et salles de jeux apparaissent, offrant aux plus jeunes des espaces propices à la créativité et à l’imaginaire. Le mobilier devient alors un outil d’apprentissage autant qu’un support d’émancipation.Les designers trouvent dans le mobilier d’enfance un terrain privilégié pour expérimenter. Dans les années 1960, l’essor des polymères ouvre la voie à des formes inédites et libérées des contraintes traditionnelles. Ces matériaux permettent d’inventer des meubles légers, sans angles, ergonomiques et ludiques. De nombreux·ses créateur·rice·s s’emparent de ce champ : Jean Prouvé, Alvar et Aino Aalto, Hans Wegner, Charles et Ray Eames, Nanna Ditzel, Bruno Munari, Javier Mariscal ou plus récemment Stéphanie Marin, chacun·e proposant une vision de l’enfance comme terrain d’expérimentation et de liberté.Laboratoire de l'imaginationDans cette nouvelle collaboration, le Design Museum Brussels enrichit le récit initié par le Centre Pompidou en mettant en lumière la contribution belge. À travers des pièces de ses collections, le musée souligne la vitalité du design en Belgique, en résonance avec les grands récits internationaux. Il révèle une approche attentive aux besoins des enfants, intégrant très tôt les enjeux écologiques et pédagogiques. Des chambres d’enfants dessinées par Sylvie Feron dans les années 1930 à Jules Wabbes, jusqu’aux initiatives actuelles du duo ecoBirdy avec la chaise Charlie en plastique recyclé, les designers belges introduisent aussi la singularité enfantine dans l’espace domestique. Ainsi, le design en Belgique témoigne d’une créativité où l’innovation formelle se conjugue avec une réflexion sur la société et l’environnement.Aujourd’hui, à l’heure des nouveaux défis environnementaux, sociaux et technologiques, le mobilier pour enfants continue de refléter son époque. Impression 3D, open source, matériaux recyclés ou fabrication locale annoncent une nouvelle génération de meubles créatifs, responsables et accessibles.Cet univers demeure un formidable laboratoire où se conjuguent imagination, apprentissage et innovation, rappelant que le design, à hauteur d’enfant, éclaire aussi notre avenir commun.Cette exposition temporaire, organisée en collaboration avec le Centre Pompidou, sera ouverte au public du 1er avril au 20 septembre 2026.

Proximus celebrates 30 years of art with the anniversary exhibition "Conversation Poem" at the iconic Hôtel des Douanes at Tour & Taxis.Thirty years ago, Proximus started a contemporary art collection based on one clear vision: artists help us see the world differently. They inspire us. They make change visible. They challenge us to look at things with an open mind. Today, the collection includes more than 400 works by Belgian and international artists.Art that sets dialogue in motionTo mark the 30th anniversary of the Proximus Art Collection, a selection of 150 works has been brought together in Conversation Poem. The exhibition explores how art can stimulate genuine dialogue. Between people. Between ideas. Between art and the public.The exhibition shows how opposites such as white and black, active and receptive, culture and nature interact and complement each other. Not to erase each other, but to create something new. In this way, they keep each other in motion and in balance. Like two halves that together form a whole, dynamic, peaceful, and harmonious.

La Nouvelle Maison in Tervuren is one of the most personal and refined creations by Henry van de Velde—an internationally renowned architect who actually started out as a painter and went on to become an influential figure in design and modernist architecture. The house, where he lived with his family from 1929 onwards, was recently restored with exceptional care under the direction of Guido Stegen. The original colors, subtle lines, and meticulous detailing were brought back to life, allowing the building to shine once again as Van de Velde had intended.Van de Velde's vision was unique: he sought a synthesis of art, craftsmanship, and functionality, deliberately breaking with excessive ornamentation. La Nouvelle Maison reflects this evolution in a modernist design language that is both powerful and refined. The rounded corners, the carefully composed masses, and the dialogue between open and closed spaces demonstrate his mastery and his personal interpretation of modernism.A visit to La Nouvelle Maison is a rare opportunity to experience this masterpiece from the inside. The house remains a discreet and exceptionally private domain, and can only be visited with Korei Guided Tours. During the tour, you will discover how one of the greatest designers of the 20th century translated his ideals into architecture, in a home that remains as timeless and inspiring as ever.

La Nouvelle Maison in Tervuren is een van de meest persoonlijke en verfijnde creaties van Henry van de Velde – een internationaal vermaard architect die eigenlijk als kunstschilder begon, en uitgroeide tot een invloedrijke figuur in design en modernistische architectuur. Het huis, waarin hij vanaf 1929 zelf met zijn gezin woonde, werd recent met uitzonderlijke zorg gerestaureerd onder leiding van Guido Stegen. De originele kleuren, het subtiele lijnenspel en de minutieuze detaillering werden opnieuw tot leven gewekt, zodat het gebouw vandaag opnieuw straalt zoals Van de Velde het ooit bedoelde.Van de Velde’s visie was uniek: hij zocht naar een synthese van kunst, ambacht en functionaliteit, en brak bewust met overdadige ornamentiek. La Nouvelle Maison weerspiegelt die evolutie in een modernistische vormentaal die tegelijk krachtig en verfijnd is. De afgeronde hoeken, de zorgvuldig gecomponeerde massa’s en de dialoog tussen open en gesloten ruimtes tonen zijn meesterschap en zijn persoonlijke interpretatie van het modernisme.Een bezoek aan La Nouvelle Maison is een zeldzame kans om dit meesterwerk van binnen te ervaren. Het huis blijft een discreet en bijzonder privédomein, en kan uitsluitend met Korei Guided Tours worden bezocht. Tijdens de tour ontdek je hoe een van de grootste ontwerpers van de 20e eeuw zijn idealen in architectuur vertaalde, in een woning die nog altijd even tijdloos en inspirerend is.

Pal onder het Koningsplein ligt een verborgen wereld die ooit deel uitmaakte van een van de meest indrukwekkende paleizen van Europa. Op de heuvel van de Coudenberg stond vanaf de 12de eeuw een burcht die werd uitgebreid door opeenvolgende Bourgondische en Habsburgse heersers tot een prestigieus hof. Het paleis op de Coudenberg groeide uit tot een residentie die kon wedijveren met Versailles. Na de allesverwoestende brand van 1731 werd het puin later geëffend om plaats te maken voor de huidige Koningswijk, maar ondergronds bleven delen van het paleis opmerkelijk intact.Beroemde bewonersTijdens de rondleiding daal je af in dit archeologische netwerk van gangen en vertrekken en stap je daar waar Filips de Goede zijn hof hield, Keizer Karel V zijn Europese bestuur organiseerde en aartshertogen Albrecht en Isabella hun briljante renaissancehof uitbouwden. Je wandelt op de overblijfselen van de middeleeuwse Isabellastraat en bezoekt de kelders van de Aula Magna.De ondergrondse site van de Coudenberg biedt een uitzonderlijke kans om de verborgen lagen van de stad te ontdekken. Op enkele meters onder het dagelijkse stadsverkeer ontvouwt zich een fascinerende tijdcapsule die de politieke, culturele en stedelijke geschiedenis van Brussel tastbaar maakt. Een onverwachte en meeslepende ervaring midden in de hoofdstad.Wie met plezier De Bourgondiërs van Bart van Loo las of luisterde, zal hier in de voetsporen kunnen treden van verschillende illustere figuren die hij ten tonele voerde.