The museum and gardens of David and Alice van Buuren form a rare preserved total work of art in which art, architecture, and lifestyle come together. The house, built in 1928 in the Amsterdam School style, was furnished without any financial constraints: the couple personally selected leading Belgian, French, and Dutch designers to create a refined Art Deco interior that has been preserved in its original state to this day. The Van Buurens welcomed an exclusive circle of guests, including artists, politicians, and international personalities, giving the house an almost mythical allure.Inside, the intimacy of their private world still reigns supreme. Every piece of furniture, carpet, work of art, and stained-glass window was chosen with exceptional care by a couple who had an impeccable eye for art and design. David van Buuren was both a good friend and patron of Gustave Van de Woestijne and owned no fewer than 31 of his paintings. The art collection also includes works by Hercule Seghers, Georges Minne, James Ensor, and Rik Wouters, among others, and is one of the most remarkable private collections in Belgium.The surrounding gardens reflect the same refinement. They were designed at the instigation of Alice van Buuren by the two greatest Belgian landscape architects of their time: Jules Buyssens and René Pechère. A recent restoration was awarded the European Heritage Award / Europa Nostra Award and is considered a textbook example of respectful heritage conservation. During the tour, you will discover both the museum house and the gardens exactly as the Van Buurens intended them to be: unique, elegant, and imbued with artistic vision.

Proximus celebrates 30 years of art with the anniversary exhibition "Conversation Poem" at the iconic Hôtel des Douanes at Tour & Taxis.Thirty years ago, Proximus started a contemporary art collection based on one clear vision: artists help us see the world differently. They inspire us. They make change visible. They challenge us to look at things with an open mind. Today, the collection includes more than 400 works by Belgian and international artists.Art that sets dialogue in motionTo mark the 30th anniversary of the Proximus Art Collection, a selection of 150 works has been brought together in Conversation Poem. The exhibition explores how art can stimulate genuine dialogue. Between people. Between ideas. Between art and the public.The exhibition shows how opposites such as white and black, active and receptive, culture and nature interact and complement each other. Not to erase each other, but to create something new. In this way, they keep each other in motion and in balance. Like two halves that together form a whole, dynamic, peaceful, and harmonious.

De tentoonstelling UNLOCKED – The Art of Possibility neemt u mee achter de schermen van creativiteit. Naar het moment waarop mogelijkheden vorm krijgen. Waar verbeelding, verbinding, veerkracht, proces en innovatie meesterwerken tot leven brengen.De tentoonstelling vertrekt vanuit een overtuiging die Belfius al langere tijd uitdraagt: creativiteit is een essentiële motor voor verandering en vooruitgang. Kunstenaars tonen hoe openheid voor het onzekere nieuwe perspectieven opent, en hoe het creatieve proces zelf minstens zo betekenisvol is als het uiteindelijke resultaat.De tentoonstelling is opgebouwd rond werken uit de Belfius Art Collection, waarin oude, moderne en hedendaagse kunst samenkomen. U ontdekt er werken van Michel François, René Magritte, Panamarenko, Paul Delvaux, Félicien Rops, James Ensor, Koen Van Mechelen, Joris Van de Moortel, Pol Bury, Anne-Mie Van Kerkhoven en Jan Cox, maar ook de recentste aanwinsten van Belgisch talent zoals Marie Cloquet en Marie Rosen.In totaal worden maar liefst 73 werken gepresenteerd, waarvan een vijftigtal voor het eerst wordt getoond. Samen vormen ze een gelaagd parcours dat toont hoe creativiteit voortdurend in beweging blijft. Laat u verrassen door de rijkdom aan ideeën en vormen. Ontdek wat mogelijk wordt wanneer verbeelding de ruimte krijgt.innenkort te boeken

Aan de rand van het Zoniënwoud, waar de stad langzaam overgaat in stilte en natuur, ligt het Rood Klooster – een plek doordrenkt van geschiedenis en charme. Dit unieke oord vormt niet alleen een toegangspoort tot het woud, maar ook een harmonieus geheel van architectuur, bos en natuur, een betoverend landschap vlak bij de stad.Sinds de tweede helft van de 14de eeuw woonden hier de kanunniken van de orde van Sint-Augustinus. De kloostermuren omsloten ooit het hele domein – en vandaag zijn die nog deels zichtbaar, net als de oude gebouwen en bijgebouwen van het voormalige klooster. Vandaag is het Rood Klooster opnieuw een inspirerende en levendige plek waar erfgoed, natuur en cultuur elkaar ontmoeten. Een niet te missen oase aan de rand van de stad!Een van de meest markante gebouwen op de site is het priorhuis, de oudste vestiging van het klooster, gebouwd tussen de 14de en 15de eeuw. Na twintig jaar leegstand kreeg dit waardevolle erfgoed recent een tweede leven dankzij een grondige restauratie. De werken, gestart in 2019 op initiatief van het Brussels Gewest, werden uitgevoerd door de architectenbureaus Origin en LD2. Ze stonden voor aanzienlijke uitdagingen: structurele instabiliteit, erfgoedbeperkingen én ecologische vereisten, zoals de bescherming van vleermuizen op de zolderverdieping.

De Berkendaalwijk werd ontworpen als een van de meest elegante voorbeelden van interbellum-stadsontwikkeling in Brussel, met straten die breed genoeg waren om koetsen én later auto’s in stijl te laten passeren. Wat weinig mensen weten, is dat de wijk zo zorgvuldig werd gepland dat elke straat, laan en woning de perfectie van het stedelijke landschap moest weerspiegelen, van de Brugmannlaan tot het Brugmannplein. Georges Brugmann, bankier en filantroop, gaf hiermee niet alleen vorm aan een woonwijk, maar legde ook de basis voor een buurt waar schoonheid en functionaliteit hand in hand gaan.Een staalkaart van interbellum architectuur in BrusselTijdens de rondleiding wordt werk van architecten zoals Jean-Baptiste Dewin, Henry van de Velde en Paul Amaury Michel getoond. Zij drukten hun stempel op de wijk en werkten vaak samen met collega’s om een samenhangend maar divers straatbeeld te creëren. Zowel de opdrachtgevers van publieke gebouwen als van woningen, sparen geld nog moeite om van hun eigendom een visitekaartje te maken. Architecten met naam en faam laten zich graag meevoeren op een golf van schoonheid en vernieuwing en zetten meerdere interessante en gedurfde bouwwerken neer.Alle bouwstijlen van het interbellum vormen samen een boeiend geheel, dat toch niet heterogeen aanvoelt, integendeel! Juist in de verscheidenheid van vormen, kleuren en materialen ligt de kwaliteit van deze verrassende en met stip te ontdekken wijk.

Stap binnen in de galerijen van Brussel en je waant je direct terug in de 19de eeuw, toen de stad bruist van nieuwe ideeën, rijkdom en contrasten. Terwijl de straten buiten vaak modderig waren en het verkeer van paarden overlast veroorzaakte, boden de overdekte passages een oase van orde, licht en comfort. Een glazen dak liet een zacht, natuurlijk licht vallen over de winkels, terwijl het gietijzer de elegantie van de constructie benadrukte. Hier ontstond een compleet nieuwe cultuur: overdag slenterden goedgeklede dames door de gangen, ’s avonds lieten het gaslicht en de cafés een meer ruige, bohemien kant van de stad zien. De galerijen waren niet zomaar handelsruimtes, ze waren een podium waar het leven van de stedelijke bourgeoisie, kunstenaars, gokkers en flâneurs samenkwam.Wat de Brusselse galerijen zo fascinerend maakt, is hoe ze architectuur en stadsontwikkeling samenbrengen. Deze overdekte en bewoonde straten combineerden winkels op de benedenverdieping met appartementen erboven, en waren zo een unieke opheffing van de scheiding tussen privé en publiek. In de glas- en ijzeren constructies komen vakmanschap en innovatie samen. Ze laten zien hoe de middenstand inspeelde op de economische groei van de industriële revolutie en tegelijk experimenteerde met nieuwe vormen van sociale interactie en stedelijk leven. Het is een ervaring die je uitnodigt om de stad niet alleen te zien, maar te voelen, om het ritme van het 19de-eeuwse Brussel te ervaren terwijl je langzaam door de galerijen en passages wandelt.Tijdens deze wandeling in het centrum van Brussel ontdek je de magie van de passages: de sfeer van luxe, verleiding en observatie, de flaneur die je langs je heen ziet glijden, het spel van licht en schaduw over de gevels en winkels. Het zijn ruimtes die uitnodigen tot verwondering, waar het verleden tastbaar wordt en tegelijk een brug slaat naar het moderne stadsgevoel. Je hoort de verhalen van de investeerders, winkeliers en kunstenaars die deze plekken tot leven brachten en beseft hoe uniek dit erfgoed is.

Wie vandaag het terrein van Lioncity betreedt, komt terecht op een plek die verleden, heden en toekomst zichtbaar in zich draagt. De site, ooit eigendom van Delhaize, huisvestte er onder andere de bottelarij en stookte sterke dranken, en speelde zo een grote rol in de ontwikkeling van het bedrijf tot de supermarkt zoals we die vandaag kennen. Strategisch gelegen dicht bij de spoorlijn en het kanaal, maakte de site deel uit van het industriële netwerk dat Molenbeek sinds de 19e eeuw mee vormgaf. Magazijnen, logistieke gebouwen en robuuste constructies getuigen van een architectuur die volledig in dienst stond van efficiëntie, productie en distributie.Tijdelijkheid als strategieVandaag is de site van Lioncity tijdelijk in gebruik onder leiding van Entrakt, dat het industriële erfgoed opent voor culturele, sociale en economische initiatieven. In de voormalige hallen vonden onderdak projecten als Volta, Groot Eiland, een parkourhal, een tweedehandswinkel en een café. Tegelijk bevindt zich op de site het Delhaize Museum, dat bezoekers inzicht geeft in de geschiedenis van de supermarktketen en haar productieactiviteiten. De huidige invulling respecteert de robuuste industriële architectuur, waardoor het verleden zichtbaar blijft terwijl nieuwe functies het terrein opnieuw tot leven brengen.Tegelijk kijkt Lion City vooruit. Op langere termijn zullen hier woningen en kleinschalige industrie worden ontwikkeld; de vergunningsaanvragen voor deze transformatie zijn lopende. De huidige fase fungeert als een overgangsperiode waarin het terrein getest wordt als onderdeel van het stedelijke leven. Tijdens dit bezoek zien je hoe de architectuur van de voormalige Delhaize-site niet alleen het industriële verleden van Molenbeek weerspiegelt, maar ook een kader biedt voor toekomstige stedelijke ontwikkeling.

Wereldberoemd als pionier van de art nouveau, toont architect Victor Horta in het centrum van Brussel een minder bekend, maar minstens even boeiend gezicht. In een snel veranderende hoofdstad zocht hij naar nieuwe vormen voor een moderne stad. Zijn sterkte ligt in het samengaan van functionaliteit, constructieve innovatie, licht en verfijnde detaillering, steeds aangepast aan schaal en context. Deze rondleiding verkent het centrum van Brussel aan de hand van het werk en de ideeën van Horta, in een wandeling doorheen zijn oeuvre.Breuklijnen in de stadDe buurt rond het huidige centraal station was ooit een dichtbebouwde en levendige volkswijk. In de eerste helft van de 20ste eeuw vonden hier ingrijpende afbraakwerkzaamheden plaats, om ruimte te maken voor het Centraal Station en voor de spoorverbinding tussen het Noord- en Zuidstation. Deze stadsvernieuwing liet diepe sporen na in het stedelijk weefsel. Net in deze context sloeg Horta in het centrum een andere weg in dan zijn exuberante art nouveau-architectuur. Hij evolueerde naar een strakkere, meer rationele vormentaal die inspeelde op grootschalige infrastructuur en nieuwe stedelijke ambities.Tijdens de wandeling ontdekken we onder meer het voormalige warenhuis Waucquez, vandaag het Belgisch Stripmuseum, een sleutelwerk waarin Horta licht, structuur en circulatie op meesterlijke wijze combineert. Ook de gevel van de winkel van juwelier Wolfers getuigt van zijn vermogen om zelfs binnen beperkte stedelijke kaders elegantie en moderniteit te verzoenen. De rondleiding besteedt daarnaast aandacht aan andere markante realisaties uit het interbellum, waardoor Horta’s werk wordt geplaatst binnen een bredere architecturale evolutie. Zo ontvouwt zich een gelaagd verhaal van een architect en een stad in transformatie.