In de voormalige Drukkerij van de Fiscale Zegels, verscholen in de Masui-wijk, bruisen in MaZui creativiteit en innovatie als nergens anders in Brussel. Sinds 2023 heeft Zinneke hier haar thuis gevonden en biedt het een inspirerende plek voor kunstenaars en verenigingen.Het MaZuigebouw werd in 2018 volledig vernieuwd door Ouest architecten en Rotor, met respect voor circulaire economie en duurzaamheid. Multifunctionele ateliers, een metaalwerkplaats en een recyclagecentrum van 800 m² laten zien hoe innovatie en creativiteit hand in hand gaan. De renovatie werd bekroond met de prijs ‘Coup de cœur du Jury’ op de Trophées Bâtiments Circulaires 2023.Sinds haar oprichting zet de vzw Zinneke zich actief in voor culturele diversiteit en artistieke expressie in Brussel. Als platform voor samenwerking brengt ze professionele kunstenaars, buurtbewoners en verenigingen samen, en stimuleert ze vernieuwende projecten die de stad verrijken. MaZui is daarmee niet alleen het zenuwcentrum van de Zinneke Parade, maar ook een symbool van de creatieve en inclusieve geest die Brussel zo uniek maakt.Tijdens de rondleiding ontdek je de geschiedenis van het gebouw, de Zinneke Parade en voel je de creatieve energie die hier dagelijks bruist. Het is een unieke kans om kunst, gemeenschap en duurzaamheid van dichtbij te beleven

Few Brussels areas have undergone such a radical transformation in recent decades as the Leopold neighbourhood. What was built in the 19th century as an elegant residential area for aristocrats and wealthy citizens grew after World War II to become the political heart of Europe. Today, the presence of the European institutions largely determines the appearance, character, and rhythm of this district.Little remains of the original Leopold district, apart from the chequerboard street plan. Since the signing of the Treaty of Rome in 1957 and the establishment of the European Economic Community, more and more European institutions have settled in Brussels. This gradually gave rise to the European Quarter, with the iconic buildings of the European Commission and the European Parliament as its landmarks.It's not only about officesDuring this tour, we will discover a neighbourhood that is surprisingly unknown to many. We will outline the historical development of Brussels' first eastern urban expansion and place the contemporary urban fabric in context. We will also visit Leopold Park and highlight its rich past, from the Eggevoort estate to the science park with figures such as Einstein, Solvay, and architect Balat. If desired, this walk can be combined with the Parc du Cinquantenaire and the Squares district.

De opkomst van de Art Deco valt samen met de eerste grote gouden eeuw van de bioscopen, met een intense toeloop naar de cinema’s overal ter wereld.In Brussel en zijn buitenwijken zijn er tientallen zalen. In het centrum ontstaan aan het begin van de geluidsfilm grote en luxueuze exclusieve zalen zoals het Plaza, de Variétés, de Métropole en de Eldorado. Meer bescheiden maar elegante zalen zoals Studio Arenberg of Cinéma des Galeries richten zich op een meer verfijnde programmatie. Naar de cinema gaan is een eenvoudig plezier, toegankelijk voor iedereen.Veel van deze iconische bioscopen hebben vandaag een nieuwe bestemming gekregen. Tijdens onze wandeling nemen we je mee langs de meest tot de verbeelding sprekende cinema’s in het centrum van Brussel — soms nog zichtbaar, soms verborgen achter een andere gevel of getransformeerd tot een andere functie. Als klap op de vuurpijl bezoeken we zaal Grand Eldorado van het UGC complex aan de Brouckère - misschien wel één van de mooiste cinemazalen van ons land en daarbuiten.

Weinigen vermoeden dat verscholen tussen een spoorlijn en rustige woonstraten in Ukkel, een van de meest intrigerende erfgoedplekken van Brussel bevindt. Aangelegd in de tweede helft van de 19e eeuw weerspiegelt de begraafplaats van Dieweg de manier waarop de burgerij toen omging met dood, herinnering en status. Sinds de sluiting in 1958 werd de site langzaam overgenomen door de natuur, wat haar een bijna romantische en melancholische sfeer geeft. De begraafplaats is daardoor tegelijk erfgoed, landschap en openluchtmuseum, waar verval en schoonheid hand in hand gaan.De begraafplaats van generaals en kunstenaarsDieweg wordt vaak de begraafplaats van de generaals genoemd, maar kan evengoed worden gezien als een literaire en artistieke begraafplaats. Talrijke hoge officieren uit de 19e eeuw vonden hier hun laatste rustplaats, wat het burgerlijk-militaire karakter van de begraafplaats verklaart. Tegelijk liggen hier prominente figuren uit het culturele leven begraven, onder wie Hergé, de geestelijke vader van Kuifje, maar ook schrijver Eugène Demolder en architect Paul Hankar, een pionier van de Brusselse art nouveau.Wat Dieweg architecturaal en landschappelijk zo bijzonder maakt, is de rijkdom aan grafmonumenten binnen een parkachtig geheel. Neoklassieke tombes, neogotische grafkapellen en art-nouveau-details wisselen elkaar af langs slingerende paden en op verschillende hoogtes, waardoor de begraafplaats leest als een kleine stad. De overvloedige begroeiing van bomen, klimop en mos verzacht de monumentale architectuur en versterkt de sfeer van verstilling en verval. Tijdens de wandeling wordt de begraafplaats, sinds 1997 beschermd erfgoed, zichtbaar als een zeldzame samensmelting van architectuur, landschap en stedelijke geschiedenis.

Wist je dat de Cité Moderne in Sint-Agatha-Berchem één van de eerste experimenten was in Europa waar modernistische architectuur werd toegepast op sociale huisvesting? Tussen 1922 en 1925 ontwierp architect Victor Bourgeois deze wijk als een radicale nieuwe visie op wonen: lichte, functionele woningen gecombineerd met een doordachte stedenbouw. Gelegen op een glooiend terrein, bood de wijk arbeiders en middenklassegezinnen een gezonde en ruime leefomgeving, met aandacht voor licht, lucht en groen. Tijdens deze begeleide wandeling ontdek je hoe Bourgeois het modernisme vertaalde naar een concrete, leefbare wijk die tot vandaag een voorbeeldfunctie heeft.Functioneel wonen en strak lijnenspelDe straten en lanen van de Cité Moderne zijn ontworpen met een ritme dat zowel openheid als samenhang creëert. De woningen vallen op door hun kubistische volumes, platte daken en grote ramen die overvloedig daglicht toelaten. Bourgeois combineerde innovatieve bouwtechnieken met sociale principes: gemeenschappelijke paden en ontmoetingsruimtes versterkten het gevoel van gemeenschap. Zo ontstond een wijk die zowel visueel modern als praktisch leefbaar was, en die nog steeds geldt als één van de meest invloedrijke voorbeelden van Belgisch modernisme.Vandaag biedt een wandeling door de Cité Moderne een unieke inkijk in de geschiedenis van modern wonen. De wijk staat binnenkort voor een grootschalige renovatie, waarbij de originele architecturale kenmerken behouden blijven en tegelijkertijd de woningen worden aangepast aan hedendaagse woonstandaarden. Zo blijft de visie van Victor Bourgeois levend en relevant.

Het Justitiepaleis was in de 19e eeuw het grootste gebouw dat in Europa gebouwd werd. Ruim 140 jaar later domineert de koepel nog steeds de skyline van Brussel. De man erachter, Joseph Poelaert (1817-1879), was een koppige alleskunner die elke vaste stijl weigerde. Zijn tomeloze inzet dreef hem tot uitputting, en hij maakte zijn gigantische ontwerp niet meer zelf af. De Brusselaars noemden hem veelbetekenend de Schieven architek – en dat was geen compliment.Het Justitiepaleis is een neoklassiek monument met opvallende Assyrisch-Babylonische trekjes. Poelaert zag architectuur als een morele en bijna metafysische taak: verhoudingen, afmetingen en motieven moesten de orde, rechtspraak en machtenscheiding zichtbaar maken. Die gelaagde symboliek, gevoed door oude culturen en religieuze tradities, maakt een bezoek bijzonder. Je ontdekt tegelijk Poelaerts leven, zijn visie en de plaats van het gebouw in de stad en de rechtspraak. Tijdens deze rondleiding brengen onze gidsen met hun verhalen dit kolossale monument opnieuw tot leven.En die stellingen?Er zijn maar weinig mensen die het Paleis van Justitie zonder stellingen hebben gezien. Maar er is hoop! Want het Brussels Gewest heeft het plan opgevat om de restauratie van de voorgevel in 2030 klaar te hebben. Perfect op tijd om het 200-jarig jubileum van België extra glans te geven!

Het museum en de tuinen van David en Alice van Buuren vormen een zeldzaam bewaard totaalwerk waarin kunst, architectuur en verfijnde levenskunst samenkomen. De woning, gebouwd in 1928 in de stijl van de Amsterdamse School, werd ingericht zonder enige financiële beperking: het echtpaar selecteerde persoonlijk toonaangevende Belgische, Franse en Nederlandse ontwerpers om een verfijnd art-deco-interieur te creëren dat tot op vandaag in zijn originele staat is bewaard. De Van Buurens ontvingen hier een exclusieve gastenkring van kunstenaars, politici en internationale persoonlijkheden, wat het huis een bijna mythische allure geeft.Binnen heerst nog steeds de intimiteit van hun privéwereld. Elk meubel, tapijt, kunstwerk en glasraam werd met uitzonderlijke zorg gekozen door een koppel dat een feilloze neus had voor kunst en design. David van Buuren was zowel goede vriend als mecenas van Gustave Van de Woestijne en bezat maar liefst 31 schilderijen van hem. De kunstverzameling omvat daarnaast werken van onder meer Hercule Seghers, Georges Minne, James Ensor en Rik Wouters, en behoort tot de meest opmerkelijke privécollecties van België.De omliggende tuinen weerspiegelen diezelfde verfijning. Ze werden op aansturen van Alice van Buuren ontworpen door de twee grootste Belgische landschapsarchitecten van hun tijd: Jules Buyssens en René Pechère. Een recente restauratie werd bekroond met de European Heritage Award / Europa Nostra Award en geldt als een schoolvoorbeeld van respectvolle erfgoedzorg. Tijdens de rondleiding ontdek je zowel het museumhuis als de tuinen precies zoals de Van Buurens ze bedoeld hadden: uniek, elegant en doordrenkt van kunstzinnige visie.

Hôtel Solvay, ontworpen door Victor Horta tussen 1894 en 1903, geldt als een van de zuiverste en meest verfijnde realisaties van de Belgische art-nouveau. Het herenhuis, gebouwd in opdracht van industrieel Armand Solvay, weerspiegelt Horta’s vernieuwende visie waarin licht, ruimte en een vloeiende architecturale beweging centraal staan. Van de monumentale hal tot de zorgvuldig gekozen materialen en decoratieve details, ademt het huis een totaalconcept waarin architectuur, meubilair en kunst naadloos in elkaar overvloeien.Meer dan zwierige lijnenHet gebouw is niet alleen een esthetisch meesterwerk, maar ook een hoogtepunt van technische innovatie voor zijn tijd. Horta integreerde moderne constructietechnieken, zoals zichtbare metalen structuren en ingenieuze lichtinval, om een interieur te scheppen dat tegelijk warm, dynamisch en functioneel is. Elk element, van de sierlijke trap tot de organische lijnvoering in hout en metaal, draagt bij aan de unieke atmosfeer waarvoor Horta internationaal werd geprezen.Hotel Solvay behoort vandaag tot het UNESCO-Werelderfgoed. Deze erkenning onderstreept de uitzonderlijke waarde van het huis en maakt een bezoek tot een bijzondere ervaring. Een rondleiding biedt de kans om dit iconische monument in al zijn rijkdom te ontdekken en de creatieve kracht van een van de grootste architecten van zijn tijd van dichtbij te beleven.