Het standbeeld van Belliard bovenaan de trap tussen BOZAR en het Warandepark, dat van Leopold I bovenop de Congreskolom, het herdenkingsmonument op het Martelaarsplein: het zijn allemaal werken van Guillaume Geefs. Stuk voor stuk beelden die een onafhankelijk België moeten promoten. Hij was de juiste man, op de juiste plek, op het juiste moment met de juiste connecties.Het is vreemd dat we de zeer getalenteerde Guillaume Geefs (1805-1883) niet bij naam kennen, want zijn werk is alom tegenwoordig. Niet enkel in Brussel, maar ook tot ver buiten de landsgrenzen werden zijn beelden opgenomen in kunstcollecties of zijn ze te bewonderen in de publieke ruimte.Een sterk netwerkDe in Antwerpen geboren bakkerszoon installeert zich op jonge leeftijd in Brussel. Zijn aangeboren talent voor ondernemen stuurt hem naar de nieuwe en kapitaalkrachtige hoofdstad. Via het netwerk van zijn Ierse echtgenote Fanny Corr en door tussenkomsten van Leopold I trekt Geefs een cliënteel aan van de andere kant van het kanaal.Samen met zijn vriend Gustave Wappers was Geefs dé beeldhouwer om de jonge Belgische natie te voorzien van kunstwerken die haar identiteit vormgaven. Het bekendste werk van Wappers toont de onafhankelijkheidsstrijd op de Grote Markt. Naast dit immense doek in de grote hal van de Musea voor Schone Kunsten van België staat een beeld Leopold I, opnieuw het werk van Geefs en afkomstig uit de Kamer van Volksvertegenwoordigers.Deze wandeling werd ontwikkeld naar aanleiding van de publicatie Guillaume Geefs van Korei-gids Frederik Tinck. Het boek is onder meer verkrijgbaar in de museumshop van het Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België. 

The museum and gardens of David and Alice van Buuren form a rare preserved total work of art in which art, architecture, and lifestyle come together. The house, built in 1928 in the Amsterdam School style, was furnished without any financial constraints: the couple personally selected leading Belgian, French, and Dutch designers to create a refined Art Deco interior that has been preserved in its original state to this day. The Van Buurens welcomed an exclusive circle of guests, including artists, politicians, and international personalities, giving the house an almost mythical allure.Inside, the intimacy of their private world still reigns supreme. Every piece of furniture, carpet, work of art, and stained-glass window was chosen with exceptional care by a couple who had an impeccable eye for art and design. David van Buuren was both a good friend and patron of Gustave Van de Woestijne and owned no fewer than 31 of his paintings. The art collection also includes works by Hercule Seghers, Georges Minne, James Ensor, and Rik Wouters, among others, and is one of the most remarkable private collections in Belgium.The surrounding gardens reflect the same refinement. They were designed at the instigation of Alice van Buuren by the two greatest Belgian landscape architects of their time: Jules Buyssens and René Pechère. A recent restoration was awarded the European Heritage Award / Europa Nostra Award and is considered a textbook example of respectful heritage conservation. During the tour, you will discover both the museum house and the gardens exactly as the Van Buurens intended them to be: unique, elegant, and imbued with artistic vision.

Designed by Horta between 1894 and 1903, Hôtel Solvay is considered one of the purest and most refined examples of Belgian Art Nouveau. Commissioned by industrialist Armand Solvay, the mansion reflects Horta's innovative vision, focusing on light, space, and fluid architectural movement. From the monumental hall to the carefully chosen materials and decorative details, the house exudes a unified concept where architecture, furniture, and art blend seamlessly.More than just elegant linesThe building is not only an aesthetic masterpiece, but also a highlight of technical innovation for its time. Horta integrated modern construction techniques, such as visible metal structures and ingenious lighting, to create an interior that is warm, dynamic, and functional. Every element, from the graceful staircase to the organic lines in wood and metal, contributes to the unique atmosphere for which Horta was internationally acclaimed.Today, Hotel Solvay is a UNESCO World Heritage Site. This recognition highlights the exceptional value of the building and makes a visit there a special experience. A guided tour offers the chance to discover this iconic monument in all its glory and to experience up close the creative power of one of the greatest architects of his time.

Aan de Faiderstraat in Brussel-Elsene staat een opmerkelijk gebouw uit de tijd waarin kunst en architectuur samensmolten tot betoverende creaties: Maison Roosenboom. Ontworpen in 1900 door schilder-architect Albert Roosenboom, vormt dit huis een hoogtepunt binnen de Brusselse art-nouveau, naast iconen als het Hortamuseum en Maison Hannon. Het gebouw, ooit verlaten en onbewoonbaar verklaard, onderging vanaf 2020 een grondige restauratie die het terugbracht naar zijn oorspronkelijke glorie. Met zijn bloemrijke smeedwerk, elegante lijnen en rijke decoraties belichaamt Maison Roosenboom de geest van een artistieke revolutie, waarbij elk detail vertelt over de ambities en de creativiteit van een bijzonder tijdperk.Van verval tot heropleving: een verhaal van minutieuze restauratieDe restauratie van Maison Roosenboom is een verhaal van passie, geduld en vakmanschap. De façade, met sgraffito’s door Privat Livemont en het opvallende bow window, kreeg zijn oorspronkelijke kleuren terug. Binnen komen de interieurs weer tot leven, met mozaïeken, lambriseringen en plafondschilderingen die met zorg zijn teruggebracht naar hun historische uitstraling. De restauratie onthult niet alleen de schoonheid van het gebouw, maar ook de verhalen achter de details: van de symboliek in de decoraties tot de technieken die destijds werden toegepast. Elke ruimte, van de indrukwekkende hal tot de intieme salon, ademt de sfeer van een voorbij tijdperk, waarbij moderne kennis en historische authenticiteit hand in hand gaan.Maison Roosenboom staat symbool voor de rijke architectonische geschiedenis van Brussel. Het huis nodigt uit tot ontdekking, tot bewondering voor de ambitie en het vakmanschap van een tijd waarin kunst en dagelijks leven onlosmakelijk met elkaar waren verbonden. Een bezoek aan dit bijzondere pand is een reis door de tijd, een ervaring die de schoonheid en de verhalen van de art nouveau tot leven brengt.

On Faider Street in Brussels–Ixelles stands a remarkable building from a time when art and architecture merged into enchanting creations: Maison Roosenboom. Designed in 1900 by painter-architect Albert Roosenboom, this house represents a highlight of Brussels Art Nouveau, alongside icons such as the Horta Museum and Maison Hannon. Once abandoned and declared uninhabitable, the building underwent an extensive restoration from 2020 onwards, returning it to its original splendour. With its floral wrought ironwork, elegant lines and richly detailed decoration, Maison Roosenboom embodies the spirit of an artistic revolution, where every detail speaks of the ambitions and creativity of a remarkable era.From Decline to Renewal: A Story of Meticulous RestorationThe restoration of Maison Roosenboom is a story of passion, patience and craftsmanship. The façade, featuring sgraffito panels by Privat Livemont and a striking bow window, has regained its original colours. Inside, the interiors come back to life through mosaics, wall panelling and ceiling paintings, carefully restored to their historic appearance. The restoration reveals not only the beauty of the building, but also the stories behind its details: from the symbolism embedded in the decoration to the techniques used at the time. Every space — from the impressive entrance hall to the intimate salon — breathes the atmosphere of a bygone era, where contemporary expertise and historical authenticity go hand in hand.Maison Roosenboom stands as a symbol of Brussels’ rich architectural heritage. The house invites exploration and admiration for the ambition and craftsmanship of a period in which art and everyday life were inseparably linked. A visit to this exceptional residence is a journey through time — an experience that brings the beauty and stories of Art Nouveau vividly to life.

Het Justitiepaleis was in de 19e eeuw het grootste gebouw dat in Europa gebouwd werd. Ruim 140 jaar later domineert de koepel nog steeds de skyline van Brussel. De man erachter, Joseph Poelaert (1817-1879), was een koppige alleskunner die elke vaste stijl weigerde. Zijn tomeloze inzet dreef hem tot uitputting, en hij maakte zijn gigantische ontwerp niet meer zelf af. De Brusselaars noemden hem veelbetekenend de Schieven architek – en dat was geen compliment.Het Justitiepaleis is een neoklassiek monument met opvallende Assyrisch-Babylonische trekjes. Poelaert zag architectuur als een morele en bijna metafysische taak: verhoudingen, afmetingen en motieven moesten de orde, rechtspraak en machtenscheiding zichtbaar maken. Die gelaagde symboliek, gevoed door oude culturen en religieuze tradities, maakt een bezoek bijzonder. Je ontdekt tegelijk Poelaerts leven, zijn visie en de plaats van het gebouw in de stad en de rechtspraak. Tijdens deze rondleiding brengen onze gidsen met hun verhalen dit kolossale monument opnieuw tot leven.En die stellingen?Er zijn maar weinig mensen die het Paleis van Justitie zonder stellingen hebben gezien. Maar er is hoop! Vandaag heeft de Regie der Gebouwen de restauratie van de voorgevel afgerond en tegen 2030 zal het hele Justitiepaleis stellingvrij zijn. Perfect op tijd om het 200-jarig jubileum van België extra glans te geven!

Zin in No(o)rd is het resultaat van een ingrijpende renovatie van WTC I en WTC II, iconen van de Brusselse Noordwijk. In de jaren zestig werd hier, onder leiding van Paul Vanden Boeynants, het Manhattanplan ontwikkeld. Een modern kantoordistrict zag het licht met brede lanen die de auto's uitnodigde tot in het centrum van de stad. De hoge, onpersoonlijke torens stonden letterlijk boven het sociale netwerk en stedelijke weefsel en zouden met elkaar verbonden worden door loopbruggen. Het oorspronkelijke plan werd maar gedeeltelijk uitgevoerd en de nieuwe Noordwijk werd een plek die nooit echt tot leven kwam.Vandaag waait hier een nieuwe wind tussen de glazen torens: van gesloten donkere gebouwen naar meer openheid, gemengde functies en aandacht voor leefkwaliteit. Zin in No(o)rd verankert die transformatie in één krachtig architecturaal gebaar en werd hiervoor beloond door in 2025 uitgeroepen te worden tot World's Best Tall Building. Ook kreeg het project een plek op de longlist van de prestigieuze EUmies awards en op de shortlist van Brussels Architecture Prize.Het Belpairegebouw: duurzame reconversie als uitgangspuntCentraal in het project staat het Belpairegebouw waar een 20-tal administraties van de Vlaamse overheid onderdak vinden. De zeer ingrijpende renovatie werd bedacht en uitgevoerd door de architecten van 51N4E in samenwerking met l’AUC, Jaspers-Eyers Architects en landschapsarchitecten Plant en Houtgoed. Er werd niet vertrokken niet van tabula rasa, maar van de bestaande structuur en materialen, die waar mogelijk werd behouden of een nieuw leven kreeg. Die keuze vormt de kern van de duurzame ambitie: minder sloop, minder materiaalverbruik en een sterke focus op flexibiliteit, energie-efficiëntie en aanpasbaarheid in de tijd. Tijdens het bezoek krijg je inzicht in hoe een verouderd kantoorgebouw werd omgevormd tot een hedendaagse werkomgeving, met aandacht voor licht, openheid en relatie met de publieke ruimte.De rondleiding eindigt zowaar op een park hoog boven de stad, op het groene dak op de 29e verdieping, na ook nog een bezoek aan hotel The Standard die het gebouw deelt met de Vlaamse overheid. Het panorama over Brussel en de havenzone maakt de schaal en context van het project tastbaar. Tegelijk toont het dak hoe vergroening en klimaatbewust ontwerpen ook op grote hoogte mogelijk zijn. Een afsluiter die letterlijk en figuurlijk perspectief biedt op de toekomst van bouwen in de stad.

Quiconque pénètre aujourd’hui dans l’enceinte de Lioncity se retrouve dans un lieu où le passé, le présent et l’avenir sont visiblement présents. Ce site, qui appartenait autrefois à Delhaize, abritait notamment l'usine d'embouteillage et de distillation de spiritueux, et a ainsi joué un rôle majeur dans l'évolution de l'entreprise pour en faire la chaîne de supermarchés que nous connaissons aujourd'hui. Stratégiquement situé à proximité de la voie ferrée et du canal, le site faisait partie du réseau industriel qui a contribué à façonner Molenbeek depuis le XIXe siècle. Entrepôts, bâtiments logistiques et constructions robustes témoignent d’une architecture entièrement au service de l’efficacité, de la production et de la distribution.Le caractère temporaire comme stratégieAujourd’hui, le site de Lioncity est temporairement exploité sous la direction d’Entrakt, qui met ce patrimoine industriel au service d’initiatives culturelles, sociales et économiques. Les anciens halls accueillent désormais des projets tels que Volta, Groot Eiland, une salle de parkour, une boutique d'occasion et un café. Le site abrite également le musée Delhaize, qui permet aux visiteurs de découvrir l'histoire de la chaîne de supermarchés et ses activités de production. L’aménagement actuel respecte l’architecture industrielle robuste, ce qui permet de préserver le passé tout en redonnant vie au site grâce à de nouvelles fonctions.Dans le même temps, Lion City se tourne vers l'avenir. À plus long terme, des logements et des activités industrielles à petite échelle y seront développés ; les demandes de permis pour cette transformation sont en cours. La phase actuelle constitue une période de transition durant laquelle le site est testé en tant que partie intégrante de la vie urbaine. Au cours de cette visite, vous découvrirez comment l'architecture de l'ancien site Delhaize reflète non seulement le passé industriel de Molenbeek, mais offre également un cadre pour le développement urbain futur.